nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Under a Soular Moon is een van de vroegere albums van Xenis Emputae Travelling Band, het ambientproject van Phil Legard. In tegenstelling tot later werk, is dit album vrij elektronisch georiënteerd. We horen wel fluiten, bellen en stemmen, maar veel minder dan in later werk. Hierdoor krijgt dit album een vervreemdende werking en doet hij niet direct denken aan de natuursferen die de nieuwere albums oproepen. Verwacht hier echter ook geen standaard-ambient! Het unieke gevarieerde geluid van Xenis Emputae Travelling Band is hier al heel duidelijk te horen.
Naar mijn idee is dit album geïnspireerd op het vrouwelijke archetype en de beelden die met haar worden geassocieerd, zoals (scheppende) Duisternis, de Aarde, de Maan en de Moeder. Dit zijn in ieder geval de beelden die een aantal van de titels en ook de sfeer van de nummers zelf bij me oproepen. Vooral het tweede nummer, "Black Moon Mother", weet dit beeld perfect naar voren te brengen, met haar lage, donkere, aardse drones. Een zeer opvallend, origineel en vooral geslaagd stukje muziek. De andere nummers zijn helaas minder intens en weten individueel niet zo op te vallen als "Black Moon Mother". Als geheel weten ze echter toch een boeiende, vreemde sfeer over te brengen. Het is moeilijk om voorbeelden te noemen van deze sfeer, omdat de geluiden en effecten erg moeilijk thuis te brengen zijn, toch zal ik een paar nummers noemen. "The Moon Bog" (geïnspireerd op het gelijknamige verhaal van H.P. Lovecraft?) past perfect bij de andere nummers, door de enigszins 'zompige' geluiden en de duistere effecten. Op "Terraetheric Gnosis" horen we iets wat klinkt als hele lage klankschalen en bellen. Eigenlijk gebeurt er muzikaal gezien helemaal niet zo veel in dit nummer, maar toch weet het heel goed een bepaald gevoel op me over te brengen en dat is meteen ook de kracht van dit album. "The Spiral Path" lijkt een beetje af te wijken van de sfeer op dit album, door de dromerige akoestische gitaar en fluit, maar vormt hiermee meteen ook een rustige en vredige afsluiting van dit -voor XETB's doen- donkere album.
De nummers op Under a Soular Moon zijn kort en eenvoudig, vaak bestaan ze uit een paar geluiden en effecten en is er weinig ontwikkeling in de nummers zelf, het zijn meer korte sfeerbeelden, die als geheel wel op elkaar weten aan te sluiten. Naar mijn idee is het werk van Phil dan ook vaak beter als geheel te beluisteren en dit gaat ook zeker op voor dit album. Aan te raden aan liefhebbers van natuur-geïnspireerde ambient. Ook geschikt bevonden voor meditatie.
D.M.K.
Naar mijn idee is dit album geïnspireerd op het vrouwelijke archetype en de beelden die met haar worden geassocieerd, zoals (scheppende) Duisternis, de Aarde, de Maan en de Moeder. Dit zijn in ieder geval de beelden die een aantal van de titels en ook de sfeer van de nummers zelf bij me oproepen. Vooral het tweede nummer, "Black Moon Mother", weet dit beeld perfect naar voren te brengen, met haar lage, donkere, aardse drones. Een zeer opvallend, origineel en vooral geslaagd stukje muziek. De andere nummers zijn helaas minder intens en weten individueel niet zo op te vallen als "Black Moon Mother". Als geheel weten ze echter toch een boeiende, vreemde sfeer over te brengen. Het is moeilijk om voorbeelden te noemen van deze sfeer, omdat de geluiden en effecten erg moeilijk thuis te brengen zijn, toch zal ik een paar nummers noemen. "The Moon Bog" (geïnspireerd op het gelijknamige verhaal van H.P. Lovecraft?) past perfect bij de andere nummers, door de enigszins 'zompige' geluiden en de duistere effecten. Op "Terraetheric Gnosis" horen we iets wat klinkt als hele lage klankschalen en bellen. Eigenlijk gebeurt er muzikaal gezien helemaal niet zo veel in dit nummer, maar toch weet het heel goed een bepaald gevoel op me over te brengen en dat is meteen ook de kracht van dit album. "The Spiral Path" lijkt een beetje af te wijken van de sfeer op dit album, door de dromerige akoestische gitaar en fluit, maar vormt hiermee meteen ook een rustige en vredige afsluiting van dit -voor XETB's doen- donkere album.
De nummers op Under a Soular Moon zijn kort en eenvoudig, vaak bestaan ze uit een paar geluiden en effecten en is er weinig ontwikkeling in de nummers zelf, het zijn meer korte sfeerbeelden, die als geheel wel op elkaar weten aan te sluiten. Naar mijn idee is het werk van Phil dan ook vaak beter als geheel te beluisteren en dit gaat ook zeker op voor dit album. Aan te raden aan liefhebbers van natuur-geïnspireerde ambient. Ook geschikt bevonden voor meditatie.
D.M.K.