Heard Gripe Hrusan is Angelsaksisch voor 'de ferme greep van de aarde' (d.w.z. het graf?), en de zin komt voor in het gedicht "The Ruin". Een versie van de volledige tekst is
hier te vinden. Dit gedicht vormde waarschijnlijk de inspiratie voor Philip Legard voor de titel van deze verzameling overgebleven opnames van
Xenis Emputae Travelling Band uit 2004 en 2005. De zeven nummers op dit album zijn dit jaar uitgebracht op een fraai vormgegeven CD-R door 23 Productions.
Aangezien dit overgebleven nummers zijn, passen ze niet bij een speciaal thema zoals dat doorgaans het geval is bij albums van
XETB. Desondanks zijn dit zeker geen kliekjes, want ieder nummer heeft een niveau dat niet onderdoet voor dat op andere albums. Zoals gewoonlijk is er weer een veelheid aan instrumenten en geluiden aanwezig, en ook de sfeer is zeer herkenbaar en vergelijkbaar met ander werk van Legard. Hij weet steeds weer de verborgen mystiek en verhalen van het (Engelse) landschap op te roepen in een unieke muzikale setting.
Nu zal ik een paar indrukken geven. Het eerste nummer is een prachtige, korte intro op een citer-achtig instrument. "Elmias" is een mysterieus nummer gedragen door accordeon en gelaagde fluitmelodieën, ondersteund door een tamboerijn. Het geweldige "An Awakening" is een nummer dat je niet mag missen. Vanuit een sereen begin met verschillende instrumenten en samples, bouwt het nummer langzaam op naar een woeste rituele dans. Dit hoor je niet vaak bij
XETB, maar het is betoverend! "Yellow Lady" is een rustige banjosolo, die licht gemanipuleerd is. "Chambers of the East" is een iets duisterder stuk voor gitaar, fluit en viool. "Master of the Wheel" is weer een beetje anders, met doedelzak, accordeon en fluit die voor een drone-achtige melodie zorgen, terwijl een mistige, verlangende, woordeloze stem over de muziek heen zweeft. "Lichen Virgin" is een nummer dat erg zacht is opgenomen, met wat akkoorden in de verte en een subtiele fluit. Naar het einde toe, bereiken de effecten en ritmische geluiden een crescendo, samen met de inmiddels vervormde akkoorden.
Ondanks dat dit album 'gewoon' een verzameling van losse nummers is, is het toch een treffend bewijs voor het aanzienlijke talent van Phil Legard en
Xenis Emputae Travelling Band. Het laat een grote variatie van geluiden zien, die allemaal delen laten zien van een magische wereld die verborgen ligt achter een sluier van moderniteit en beschaving, maar die toch nog te bereiken is door interactie met de omgeving. En, door het luisteren naar muziek als dit. Een uitstekende plaat, en misschien wel de beste manier om kennis te maken met de muziek van
Xenis Emputae Travelling Band.
O.S.