Venereum Arvum maakt ritualistische folk aangevuld met elektronische elementen. De muziek varieert van traditionele en middeleeuwse composities tot eigen werk en wordt gemaakt door Sean Breadin a.k.a. Sedayne (o.a. bekend van Shibboleth en Eleanor's Visceral Tomb) en zijn partner Rachel McCarron. Scowan Urla Grun is het eerste deel van een dubbelalbum.

Het eerste wat opvalt aan dit album is de lengte van de nummers, die nogal lang is - zeker gezien het hier om folk gaat. Soms is dit helemaal niet storend en krijgt het nummer iets ritueels, zoals bij de eerste twee nummers, maar soms zorgt dit ervoor dat nummers echt saai gaan worden, zoals bij het eentonige "Thomas the Rhymer" of het vrolijke "Elf Dance: Sir Olaf & La Folia": op zich een leuk nummer, dat alleen te lang door gaat. Een ander minpunt is de ritmesectie, die naar mijn idee te elektronisch klinkt (wat niet echt iets toe voegt) en vrij hard is afgemixt in verhouding met de rest van de muziek. Er zijn echter ook genoeg positieve dingen op te merken aan Scowan Urla Grun, zoals de fraaie zang van zowel Sean als Rachel en de aparte, dromerige sfeer die de muziek uitstraalt. Hoogtepunt op dit album is voor mij de fraaie bewerking van het middeleeuwse "Tempus Est Iocundum", maar ook het up-tempo "Grow Grow Green Branch" mag er best wezen. Hierna wordt het album helaas wat saai, de volgende nummers weten mij geen van allen hun volledige lengte te boeien, daarvoor is er te weinig afwisseling.

Door bovengenoemde kritiek is de kwaliteit van de nummers erg wisselend, maar al met al is dit een aardige CD die toch wel een luisterbeurt waard is. Voor liefhebbers van eigentijdse uitvoeringen van middeleeuwse muziek en traditionele folk.

D.M.K.