Veinke is het in 1996 opgerichte dark-ambient project van de Amerikaan Daniel Marvin. Collection III. The Black Summer is een behoorlijk duistere plaat. Dit viel al te verwachten aan de bijna geheel zwarte voorkant en de achterkant met een tekening van een schreeuwend gezicht met diepe, donkere oogholtes. Ook de korte tekst aan de binnenkant is naar mijn idee hard en satanistisch: 'Those who are blind, shall remain blind. Those who are not, shall have the pleasures they reap. Knowledge alone is meaningless. Knowledge and Ability are the means of power. Chaos is the only truth. Strive. Achieve. Conquer. Destroy. Create. Conquest is never complete. Conquest is never done.' De muziek geeft een goede weerspiegeling van deze duistere, kille sfeer. We horen bijna een uur aan zeer donkere ambient met lage koren, schurende geluiden en rauwe noise. De sfeer doet me enigszins denken aan het nieuwere Halo Manash, alleen is Veinke een stuk minder chaotisch en druk.

Het album begint voorzichtig, het eerste nummer bevat nog niet veel variatie en bestaat vooral uit verschillende waves en drones die over elkaar heen liggen. Een rustige introductie, maar op zichzelf niet echt spannend. Het tweede nummer is beter, met ritmische schurende en piepende geluiden die zich herhalen en lage mannenzang en drums. Het nummer heeft een typische ambientopbouw, met geluiden die er bij komen en na een tijdje weer verdwijnen. "iii" is het hoogtepunt van dit album. Een erg lang nummer dat beelden oproept van verlaten, vervallen gebouwen waar duistere krachten worden opgeroepen. Het nummer heeft een langzame opbouw, we horen schurende geluiden, waves, lage koren en een veelheid aan effecten. Het eerste stuk gaat langzaam over in een stilte waaruit we al snel een trommel horen opkomen met lage drones, een nieuw stuk dat weer langzaam wordt aangevuld met lage drums, een onverstaanbare mannenstem en andere effecten, om later weer weg te ebben in lage drones. Deze worden ook weer langzaam opgebouwd met drums en lage mannenzang, een stuk dat op mij nog de meeste indruk weet te maken. Na dit zware, rustige nummer schrik je meteen op zodra je het vierde nummer hoort, dat meteen al losbarst met keiharde, ritmische noise en percussie. Een geslaagd nummer. Op de laatste nummers horen we nog meer noise. "v" is echte takkeherrie, met wat effecten. Aan het einde wordt er nog wat structuur in het nummer aangebracht, totdat het heel abrupt stopt. Op het volgende nummer horen we een of ander ranzig, blubberachtig geluid, dat op mij niet echt indruk weet te maken. Het laatste nummer klinkt ongeveer als radiostoring en kent helaas weinig afwisseling of structuur.

Het laatste deel van de CD weet helaas geen indruk op me te maken. Het eerste deel vind ik echter zeer sterk, met name het erg lange derde nummer. Maar ook de up-tempo noise van het vierde nummer mag er zeker wezen. Al met al vind ik dit toch een goed album, dat ik zeker zou aanbevelen aan liefhebbers van duistere, kille noise/ambient. Ook liefhebbers van Halo Manash en andere projecten van de Helixes-groep doen er goed aan deze plaat te beluisteren.

D.M.K.