artiest: Troum
titel: AIWS
vorm: CD
jaar van uitgave: 2007
uitgever: Transgredient
lengte: 49:26

Glit[s]ch and Baraka[h] zijn terug met hun eerste CD-album in meerdere jaren. Na enkele samenwerkingen en andere zaken presenteren ze nu AIWS. Voor diegenen die niet bekend zijn met Troum: ze kunnen worden beschouwd als een van de meest vooraanstaande Duitse ambient/drone-artiesten, en zijn voortgekomen uit het voorgaande project Maeror Tri. Het duo heeft de tijd genomen, want dit album is opgenomen tussen 2002 en 2005, maar het resultaat is het wachten waart.

Het eerste dat opvalt is de artwork van Alan McClelland: rook, vuur, warmte. Abstracte beelden die perfect bij de muziek op dit album passen. Dan is er nog de titel. Op de voorkant is het gepresenteerd als A-I-W-S, elders als AWIS; het suggereert nog meer abstractie, of misschien is het een afkorting? Maar, aiws is ook nog eens een Gotisch (ja, ik bedoel de taal) woord, dat 'oneindigheid' betekendt. Het zou me zeker verbazen als dat toeval is - maar hoe dan ook, een passender titel is moeilijk te bedenken.

De muziek dan: deze nummers zijn op een bepaalde manier verassend lo-fi voor hedendaagse drone. Alles is opgenomen met instrumenten (gitaren, e-bow, fluit, accordion) op 4- en 8-sporenrecorders. Geen digitale bewerking. Deze mannen zijn echter experts wanneer het aankomt op het maken van diepgaande dronegeluiden, en ik mis de kristalheldere productie die ik normaal essentieel acht bij dergelijke muziek eigenlijk niet. Hoewel Troum alleen instrumenten gebruikt bestaat het resultaat puur uit spacy spirituele waves en drones, opgedeeld in nummers die nooit saai of afgezaagd worden. Zelfs de sporadische stemmen (op "Aggilus" en "Ga[plaian]") zijn nogal 'out there'. Overal is er veel melodie te horen, variërend van dreigend en duister tot kalm tot melancholisch, met gebruik van veel verschillende geluiden. Er is veel dynamiek tussen de hoofdmelodieën en de diepere basondersteuning (vooral in het eerste nummer en het geweldige "Neheh"), wat de nummers een sterke ontwikkeling geeft, en waardoor ze erg dichtbij 'echte' liederen komen, voor zover mogelijk in een genre als dit.

Als gevolg hiervan is AIWS een toegankelijk album dit verschillende soorten luisteraars veel zal kunnen bieden. Ik kan niet anders dan dit album aanraden aan iedereen die van experimentele (analoge) muziek houdt, want het is erg gedetailleerd en sfeervol, en bovendien diepgaand. Een echt bewijs van kunde van deze twee heren - en warm aanbevolen.

O.S.
Tracks:

1. Ahmateins (10:00)
2. Aggilus (1:51)
3. Spirare (5:53)
4. Per Sonum (6:02)
5. Pantah (4:27)
6. [Ga]plaian (9:38)
7. Penthos (2:45)
8. Neheh (5:44)
9. Peletä (5:04)