nederlands
englishAll content is © 2006-2009, Evening of Light.
The Pneumatic Consort is een van de zijprojecten van Phil Legard, de man achter Xenis Emputae Travelling Band, en het laat de kalmere kanten van zijn akoestische muziek zien, geheel gebaseerd op blasdinstrumenten en zang. Dit is de tweede release na de split met Johann Wlight , en hij wordt wederom uitgebracht op Phil's eigen Larkfall label, met de karakteristieke en passende layout.
Grotto Grove and Shrine begint met de eerste twee delen van "Field Prayer", zachte en kalme composities voor dwars- en blokfluit, met een subtiele begeleiding van harmonium. Dit is typisch voor de stijl van dit project, en we horen minimalistische, zich langzaam ontwikkelende melodieën, die meer door moderne klassieke muziek en Phil's eigen esoterisch muzikale onderzoekingen lijken te zijn geïnspireerd dan door folk of meer romantisch klassiek.
Hier er daar treden er wat stijlveranderingen op, zoals in "Astral Bell", een wat luider stuk samengesteld uit lagen van doedelzak. Een vocaal stuk als "IAO" (dat inderdaad de klank van deze klinkers verkent, in zich herhalende melodische patronen) is ook een leuke variatie. "The Projection of Breath" en het titelnummer mogen ook genoemd worden, waar de zachte fluitklanken worden gemend met veldopnamen van donder en wind - naar ik aanneem allemaal live buiten opgenomen. Dat zou in ieder geval wel passen bij het project en de stijl van Phil; altijd op zoek naar het mystieke in de natuur.
Er zitten echter ook wat mindere kanten aan het album. Hier en daar laat de uitvoering wat de mensen over, misschien deels vanwege het improvisationele karakter van de muziek. De productie had misschien ook wat krachtiger gemogen. Zoals het nu is is het nogal zacht op veel momenten, zodat je het volume flink op moet krikken om echt in het geluid op te gaan. Bovendien is de muziek over het algemeen net wat minder pakkend dan die van XETB.
Niettemin is dit een plezierig album als je er de tijd voor neemt, en subtiele en onorthodoxe melodieën in een bijna ambient-setting wel kunt waarderen. Misschien niet de eerste de beste Larkfall-plaat die ik iemand aan zou raden, maar wel een aardige toevoeging aan je collectie als je de vorige plaat leuk vondt, en Phil's unieke muzikale aanpak in het algemeen.
O.S.
Grotto Grove and Shrine begint met de eerste twee delen van "Field Prayer", zachte en kalme composities voor dwars- en blokfluit, met een subtiele begeleiding van harmonium. Dit is typisch voor de stijl van dit project, en we horen minimalistische, zich langzaam ontwikkelende melodieën, die meer door moderne klassieke muziek en Phil's eigen esoterisch muzikale onderzoekingen lijken te zijn geïnspireerd dan door folk of meer romantisch klassiek.
Hier er daar treden er wat stijlveranderingen op, zoals in "Astral Bell", een wat luider stuk samengesteld uit lagen van doedelzak. Een vocaal stuk als "IAO" (dat inderdaad de klank van deze klinkers verkent, in zich herhalende melodische patronen) is ook een leuke variatie. "The Projection of Breath" en het titelnummer mogen ook genoemd worden, waar de zachte fluitklanken worden gemend met veldopnamen van donder en wind - naar ik aanneem allemaal live buiten opgenomen. Dat zou in ieder geval wel passen bij het project en de stijl van Phil; altijd op zoek naar het mystieke in de natuur.
Er zitten echter ook wat mindere kanten aan het album. Hier en daar laat de uitvoering wat de mensen over, misschien deels vanwege het improvisationele karakter van de muziek. De productie had misschien ook wat krachtiger gemogen. Zoals het nu is is het nogal zacht op veel momenten, zodat je het volume flink op moet krikken om echt in het geluid op te gaan. Bovendien is de muziek over het algemeen net wat minder pakkend dan die van XETB.
Niettemin is dit een plezierig album als je er de tijd voor neemt, en subtiele en onorthodoxe melodieën in een bijna ambient-setting wel kunt waarderen. Misschien niet de eerste de beste Larkfall-plaat die ik iemand aan zou raden, maar wel een aardige toevoeging aan je collectie als je de vorige plaat leuk vondt, en Phil's unieke muzikale aanpak in het algemeen.
O.S.