Maaäet is Tenhi's derde album, en ik denk dat ik gerust kan zeggen dat dit het beste tot nu toe is. Deze innovatieve band blijft haar unieke vorm van moderne folkrock telkens verbeteren.

Net als op hun eerdere werk, vormen drums, (bas)gitaar, piano, viool, fluit en zang de basis van hun nummers. Sommige instrumenten zijn wat nadrukkelijker aanwezig in het ene liedje, en andere weer wat meer op andere nummers, maar over het algemeen heeft de piano hier een wat prominentere rol op eerdere albums.

Ik ben geneigd om alle hoogtepunten van dit album op te noemen, maar ik vrees dat als ik dat zou doen, ik een kleine recensie over ieder nummer zou moeten schrijven, omdat er geen enkel dieptepunt op dit album te vinden is. Dus geef ik, met enige terughoudendheid, een indruk van sommige momenten die me in het bijzonder geraakt hebben. Het album begint met het serene "Varpuspäivä", een prachtig nummer in de lijn van "Kielo" van de airut:ciwi EP. De gitaarmelodie op "Kuulut Kesiin" wist me ook erg aan te spreken, en klinkt ook anders dan alles wat ik tot nu toe gehoord heb van de band. Verder is er nog het melancholische "Viimeiseen", en de prachtige pianosolo op "Vähäinen Violetissa". "Maa Syttyy" is een duister, ambient-achtig pianonummer met een indrukwekkende muur van galmende stemmen. "Aatos" is een fragiel klein werkje met akoestische gitaar en zang, dat de echte fans al gehoord zouden kunnen hebben van de demo-versie die op de website stond. Ik eindig met het laatste nummer op het album, het hoopvolle "Rannalta Haettu", waar ik het meest onder de indruk was van de hoofdmelodie en drums.

Ik denk dat het nu wel duidelijk is dat ik erg enthousiast ben over dit album. Tenhi krijgt het altijd voor elkaar om me te raken met hun wijde assortiment van gevoelens en sfeerbeelden, die verpakt zijn in strakke en goed uitgevoerde nummers. En dan te bedenken dat ik bijna was vergeten om iets te vertellen over de prachtige vormgeving, en met name het bijzonder mooie boekje, dat alle teksten en vertalingen bevat, met daarnaast nog door de band gemaakte illustraties. Ik kijk uit naar de heruitgave van het Airut:aamujen album, dat oorspronkelijk was uitgebracht onder de naam Harmaa. Ik koester ook stille hoop op een Europese tour. Tot die tijd kun je jezelf trakteren op dit album, je zult er geen spijt van krijgen.

O.S.