The Driftwood Manor is een nieuwe band, opererend vanuit Ballymahon, Ierland, en ze spelen een soort akoestische alternatieve rock, maar met een stevige dosis folk erbij, zowel vrij als traditioneel. Dat is niet zo verrassend wanner je de lineup bekijkt, waar we naast lieschrijver en zanger Eddie Keenan ook nog David Colohan (Agitated Radio Pilot, United Bible Studies, enz.) en Bean Dolan (Resurrection Fern) terugvinden, en ook nog onder andere folkviolist Neil Fitzgibbon. Dit korte album is in eigen beheer uitgebracht op pro-CDr, en van hoge kwaliteit.

Het album begint met een instrumentaal nummer dat een vrij dronige opbouw en melancholische inslag heeft. Dit gaat echter over in het tweede nummer, "To The Waves" dat meer uptempo is; een neofolk (in de brede zin) nummer vol van verlangen, en met wat folkvioolwerk erbij. Er is veel variatie, zoals de drie middelste nummers illustreren. "Pyre" is een kalme alternatieve folkballad met vrouwelijke tweede stem, en nummer 5 en 6 laten een relaxte, maar toch melancholische singer/songwriter-stijl horen. De laatste nummers bevatten een gelijksoortige mengeling van stijlen, van het snellere "The Sense Of An Ending" - met meer vrouwenstem en ook trompet - to de rust van "Trial by Fire". Het geluid is ook erg plezierig: erg scherp, maar ook organisch en eigenzinnig, met name de drums en viool.

Ik zou dit geen bijzonder innovatief album durven noemen, maar toch heb ik de laatste tijd erg vaak naar geluisterd, omdat er simpelweg een hoop goeie nummers op staan. Wederom een bewijs dat Ierland een land is waar populaire muziek een ware kunst is. Deze plaat is een veelbelovend debuut, en een stevige aanrader voor elke liefhebber van alternatieve folk.

O.S.