nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
The Moon as a Hole is een samenwerking tussen twee ambient/drone veteranen uit het Verenigd Koninkrijk, Ian Holloway (Psychic Space Invasion) en Darren Tate (Ora). Het is uitgebracht op Tate's eigen label, Fungal, in een gelimiteerde editie van 120 exemplaren. De presentatie van dit album is nogal onopvallend (enkel een CD-R en een papiertje met glitters erop in een plastic hoesje), wat erg jammer is, aangezien dit eigenlijk een zeer interessant album is, vol met uitstekende dark ambient en drones.
De vier titelloze nummers bevatten bijna een uur aan gedetailleerde soundscapes, en staan vol met subtiele geluiden en samples. Het eerste en langste nummer vermengd een diepe drone met heldere vogel-samples, belletjes en andere fonkelende geluiden. Het resultaat is een soort mix tussen de traditionelere dark ambient waves en het wat meer organische werk van projecten als Alphane Moon en Blodeuedd. De subtiele ontwikkeling zorgt voor een constant geluid dat toch de gehele lengte gevarieerd blijft. Hetzelfde geldt voor het tweede nummer, dat wat duisterder is dan het eerste, en een droevige repetitieve dark wave (die me aan de stijl van Kammarheit doet denken) combineert met verschillende geluiden, zoals houten windorgels en gemanipuleerde spacy effecten. Het derde nummer is relatief kort, maar het bestaat uit een zeer interessante dichte mengeling van belletjes, klokken, drones, gitaar en noisy-uitbarstingen. Het laatste nummer is gebaseerd op een vloeiende, middelhoge drone, waar verschillende geluiden en vreemde effecten doorheen zijn geweven, wat het geheel een surrealistisch effect geeft.
Ondanks de weinig uitnodigende verpakking, bevat dit album toch zeer goede dark ambientmuziek, die elementen uit de diverse regionen van het genre (organisch, spacy, minimalistisch) tot een uitstekend geheel weet te combineren. Dit is zo goed, dat ik vind dat een iets ambitieuzere presentatie en uitgave dit album veel goed zou doen en het cijfer zelfs iets omhoog zou halen. Deze uitstekende soundscapes verdienen een uitgebreidere visuele component en een breder publiek. Dit is zeker te weten een van de beste ambient albums die ik dit jaar gehoord heb.
O.S.
De vier titelloze nummers bevatten bijna een uur aan gedetailleerde soundscapes, en staan vol met subtiele geluiden en samples. Het eerste en langste nummer vermengd een diepe drone met heldere vogel-samples, belletjes en andere fonkelende geluiden. Het resultaat is een soort mix tussen de traditionelere dark ambient waves en het wat meer organische werk van projecten als Alphane Moon en Blodeuedd. De subtiele ontwikkeling zorgt voor een constant geluid dat toch de gehele lengte gevarieerd blijft. Hetzelfde geldt voor het tweede nummer, dat wat duisterder is dan het eerste, en een droevige repetitieve dark wave (die me aan de stijl van Kammarheit doet denken) combineert met verschillende geluiden, zoals houten windorgels en gemanipuleerde spacy effecten. Het derde nummer is relatief kort, maar het bestaat uit een zeer interessante dichte mengeling van belletjes, klokken, drones, gitaar en noisy-uitbarstingen. Het laatste nummer is gebaseerd op een vloeiende, middelhoge drone, waar verschillende geluiden en vreemde effecten doorheen zijn geweven, wat het geheel een surrealistisch effect geeft.
Ondanks de weinig uitnodigende verpakking, bevat dit album toch zeer goede dark ambientmuziek, die elementen uit de diverse regionen van het genre (organisch, spacy, minimalistisch) tot een uitstekend geheel weet te combineren. Dit is zo goed, dat ik vind dat een iets ambitieuzere presentatie en uitgave dit album veel goed zou doen en het cijfer zelfs iets omhoog zou halen. Deze uitstekende soundscapes verdienen een uitgebreidere visuele component en een breder publiek. Dit is zeker te weten een van de beste ambient albums die ik dit jaar gehoord heb.
O.S.