nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Traces of Nothingness is het derde album van Svartsinn van de Noorse Jan Roger Pettersen, en het tweede album op het Canadese Cyclic Law label. Na een uitstekend debuut vol drones en golvende dark ambient op Eibon records in 2002 (Devouring Consciousness) en een abstracter en naar mijn idee wat zwakker album in 2003 (Of Darkness and Re-Creation), keert Pettersen terug met nog een uitstekende release, waar hij zijn eigen stijl verder heeft ontwikkeld.
Zoals typerend is voor dark ambient, hebben we hier te maken met behoorlijk zware thematiek. Zelf als je in staat bent om je voor te stellen hoe leegte zou klinken, hoe zouden de sporen daarvan dan klinken? Svartsinn's interpretatie komt echter behoorlijk dichtbij, vooral als je bedenkt dat het hier om een leegte in de geest gaat. Sartre's citaat "I knew it was the world, the naked world, suddenly revealing itself, and I choked with rage at this gross, absurd being.", staat afgedrukt op de prachtig vormgegeven pagina's en illustreert de behoefte aan introspectie en voor een zuivering van de buitenwereld uit de innerlijke. De droefheid en misanthropie die deze duistere muziek uitademt is de volmaakte partner voor dit proces.
De nummers zijn gebaseerd op extreem zware en diepe drones, samples, zo nu en dan wat stemmen en golven van synthmelodie die nooit irritant worden, zoals het maar al te vaak het geval is met sommige artiesten. Deze melodieën vormen de hoogtepunten van het album, zoals in het middenstuk van "Lost in Reveries" en vooral het prachtige "...But The Fire Burns No More", een van de meest treffende ambientnummers dat ik in tijden gehoord heb. De nummers op dit album zorgen voor een variatie en urgentie die veel sterker is dan op Of Darkness and Re-Creation, dat de neiging had te veel in de achtergrond weg te zakken, vooral voor een ambient album. Het bonusnummer "Emptiness Is Form" is een remix door de verwante artiest Northaunt van "Form Is Emptiness", een nummer dat oorspronkelijk verschenen is op een compilatie. Dit nummer laat het album met een minimalistische toon eindigen, in volledige overeenstemming met de titel.
Er valt niet veel meer te zeggen, behalve dat je de muziek voor zichzelf moet laten spreken. Dit is een van de beste dark ambient albums van de laatste tijd en een must voor al degenen die geen bezwaar hebben tegen te veel negativiteit of claustrofobie in hun soundscapes.
O.S.
Zoals typerend is voor dark ambient, hebben we hier te maken met behoorlijk zware thematiek. Zelf als je in staat bent om je voor te stellen hoe leegte zou klinken, hoe zouden de sporen daarvan dan klinken? Svartsinn's interpretatie komt echter behoorlijk dichtbij, vooral als je bedenkt dat het hier om een leegte in de geest gaat. Sartre's citaat "I knew it was the world, the naked world, suddenly revealing itself, and I choked with rage at this gross, absurd being.", staat afgedrukt op de prachtig vormgegeven pagina's en illustreert de behoefte aan introspectie en voor een zuivering van de buitenwereld uit de innerlijke. De droefheid en misanthropie die deze duistere muziek uitademt is de volmaakte partner voor dit proces.
De nummers zijn gebaseerd op extreem zware en diepe drones, samples, zo nu en dan wat stemmen en golven van synthmelodie die nooit irritant worden, zoals het maar al te vaak het geval is met sommige artiesten. Deze melodieën vormen de hoogtepunten van het album, zoals in het middenstuk van "Lost in Reveries" en vooral het prachtige "...But The Fire Burns No More", een van de meest treffende ambientnummers dat ik in tijden gehoord heb. De nummers op dit album zorgen voor een variatie en urgentie die veel sterker is dan op Of Darkness and Re-Creation, dat de neiging had te veel in de achtergrond weg te zakken, vooral voor een ambient album. Het bonusnummer "Emptiness Is Form" is een remix door de verwante artiest Northaunt van "Form Is Emptiness", een nummer dat oorspronkelijk verschenen is op een compilatie. Dit nummer laat het album met een minimalistische toon eindigen, in volledige overeenstemming met de titel.
Er valt niet veel meer te zeggen, behalve dat je de muziek voor zichzelf moet laten spreken. Dit is een van de beste dark ambient albums van de laatste tijd en een must voor al degenen die geen bezwaar hebben tegen te veel negativiteit of claustrofobie in hun soundscapes.
O.S.