"Ich tote mich...", het legendarische debuut van Sopor Aeternus (Latijn voor eeuwige slaap), was voor velen en in elk geval voor mij, een openbaring, een poort naar een compleet nieuwe wereld. De doorsnee black metalband mocht dan wel de make-updoos van mama plunderen om er kwaadaaardig uit te zien, hier had je nu iemand die er echt als een Nosferatu uitzag. Een lijkbleke huid in de eerste stadia van ontbinding, ijzingwekkend lange, vuile nagels, een havenloze plunje... je kon je perfect voorstellen dat Varney (genoemd naar de penny dreadful Varney the Vampyre, een van de eerste moderne Engelse vampierenverhalen, van voor Bram Stoker zelfs) zich net een weg uit zijn haastig gedolven graf gebaand had. De muziek zelf klonk ook zo ondergeproduceerd alsof hij het in datzelfde graf had opgenomen met een klein CASIO-keyboardje nog wel. Niettegenstaande is dit een absolute klassieker die iedereen die in duistere muziek geïnteresseerd is op z'n minst gehoord moet hebben.

"Travel on Breath (The Breath of the World)" opent het album met duistere soundscapes. Hierna vallen de repipitieve drumloops in van "Falling Into Different Flesh", bijgestaan door middeleeuws klinkende orchestrale keyboards. Heel simplistish uitgevoerd, maar uiterst effectief. Het volgende "Birth - Fiendish Figuration" is een nummer waar Varney tot 3 keer toe op zal terugkeren in zijn oeuvre. Hier hoor je voor het eerst Varney's opmerkelijke, euh stem, onmenselijk en onwerelds. Kippenvel gegarandeerd. "Tanz der Grausamkeit" is een klassiek wavenummer waar zelfs wat gitaar bij komt kijken. "Im Garten des Nichts (A secret Light in the Garden of my Void)" dat met z'n tien minuten als langste nummer klokt, bestaat net als het melancholische "Time stands still... (...but stops for no-one)" uit een samenspel van middeleeuws aandoende keys en de tribal beats van een drumcomputer. Varney lijkt de vuile aardkluitjes uit z’n keel geschraapt te hebben aangezien z'n stem zelfs bijna normaal klinkt hier. Het sluitstuk "Do you know my Name?" herneemt het thema van "Falling..." maar dan met vocalen.

De originele release was gelimiteerd tot 1000 exemplaren en is bijna onvindbaar geworden. Gelukkig is dit werk ondertussen al twee keer opnieuw uitgebracht. Met ander artwork en enkele obscure bonustracks waarvan een aantal zelfs geplukt zijn uit de eerste demo Es Reiten die Toten so Schnell (For the dead travel Fast, citaat uit o.a Bram Stoker’s Dracula). De kwaliteit van deze "vullertjes" haalt zelfs zonder al te veel moeite het niveau van het reguliere album. Hoewel Sopor Aeternus' latere werk veel beter scoort qua productie en uitvoering, blijft m'n duistere hart toch uitgaan naar dit pareltje minimalistische grafkelderevocatie.

samohT