Het Finse ambientproject Somnivore bestaat al een paar jaar. Voor dit album, dat op het nieuwe Finse label Anima Arctica verscheen, verscheen in 2005 de zeer gelimiteerde demo 1818-1991, twee samenwerkingen met andere artiesten (Somnivore & Kivelä - Maelström en No Xivic / Somnivore - Getsemane) en verschillende bijdragen aan compilaties. Zelf kende ik al het nummer "Sought by few, scared by many [Karelia, 1818]" dat onder andere op de We who with music beguile your pilgrimage to the unknown compilatie verscheen. Ik vond dit een erg goed nummer en was dan ook erg benieuwd naar dit album. Clergy of Oneiros ging echter mijn verwachtingen te boven. Het is een zeer goed en gevarieerd ambient-album rijk aan geluiden en aparte sferen.

Het album begint met het rustige "Somnivore", een lang nummer met een langzame opbouw. Steeds komen er dingen bij (bellen, effecten, samples, etc.) die in de loop van het nummer weer weg lijken te vallen om plaats te maken voor iets nieuws, een mooie inleiding. Het tweede nummer is vrij kort en bevat gefluister en een korte melodie die zich steeds herhaalt en aan het eind van het nummer wordt verwrongen. "Lumi ei einää sula iholleni" vind ik ook erg goed. Het bevat onder andere noise, steeds herhalende (lage) bellen, echo's van gesprekken een een vreemd melodietje dat zich steeds herhaalt, totdat de muziek overgaat in een rustige achtergrond met een fluisterende stem. "Those Graves Under the Bay of Bothnia" heeft door de lage melodie iets dreigends en vreemds wat me wel wist aan te spreken. De laatste twee nummers zijn iets anders van aard. "Allerleirauh" is een prachtig nummer met onder andere rustige, lage percussie en (woordenloze) zang. Vooral in het begin heeft het nummer iets plechtigs, en doet me denken aan een verlaten klooster, of een oude tempel in een bos die nu overgroeid is door planten en mos. Verderop in het nummer verandert het ritme en het nummer sluit af met verschillende belletjes. Zeer de moeite waard. Het laatste nummer is ook het heftigst. Het heeft samples, industrial-achtige percussie en noise-effecten. "Ie Aie Yö" bevat ook een citaat uit de jaren '80 fantasy film Ladyhawke. Het citaat is van de dief Phillipe, die zegt: "Maybe I'm dreaming. My eyes are open, which means maybe I'm awake dreaming that I'm asleep. Or, or more likely, I'm asleep dreaming that I'm awake wondering if I'm dreaming." Een citaat dat perfect past bij deze muziek, die de oneindigheid en tijdloosheid van onze droomwerelden lijkt te verkennen. Ook het gedicht "Dreamland" van Lewis Carroll, dat in het boekje staat afgedrukt, sluit hier goed bij aan.

Ook al hebben de nummers allemaal een eigen karakter, toch lijkt het alsof de muziek langzaam steeds voller en ritmischer wordt, wat ik een van de sterkste punten vind van dit album. Een ander sterk punt vind ik het ritmische en repetitieve karakter van de muziek, waardoor de nummers iets ritualistisch krijgen. Dit is ook een album dat groeit naarmate je er meer naar luistert. Somnivore is zeker een project om in de gaten te houden. Ik kan dit album aan iedereen aanbevelen die van rijke, ritualistische ambient houdt.

D.M.K.