nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Lex Talionis is een van de belangrijkere albums uit de vroege periode van neofolkveteranen Sol Invictus. Hij werd uitgebracht in 1990, hetzelfde jaar als Trees in Winter, maar als deel van een gelimiteerde vinyl boxset samen met Current 93 en Nurse With Wound. In 1993 werd het album op CD uitgebracht (zonder het nummer "Reynardine") door Tursa, en dat is de versie waar de meesten mee bekend zullen zijn. Maar goed, zoals we allemaal weten is dat inmiddels 15 jaar geleden, en het album is al lang uit productie. Daarom is het ook goed nieuws voor de nieuwere Sol Invictus-liefhebbers dat het Russische Infinite Fog een fraaie heruitgave in digipak heeft gerealiseerd, in een editie van 1001 exemplaren.
Welnu, de voor de hand liggende vraag bij iedere heruitgave van een ouder album is of het de tand des tijds heeft weten te doorstaan. Om te beginnen moet toch gezegd worden dat vergeleken met het gelijktijdige Trees in Winter, Lex Talionis op bepaalde punten tekort schiet. Het probleem ligt in ieder geval niet bij het liedschrijven; het album bevat nummers als "The Ruins" en "Kneel to the Cross", die ik beschouw als klassiekers in het genre, maar dan in de uitstekende versies op het album The Death of the West uit 1994. De versies op het huidige album klinken echter meer als ruwe demo's, met een middelmatige uitvoering van zowel Tony Wakeford en Ian Read, die op Trees in Winter veel beter in vorm waren. En dat geld ook voor veel van de andere nummers. De composities zijn erg goed, maar de uitvoering laat hier en daar te wensen over.
Dat wil niet zeggen dat er geen uitstekende nummers op dit album staan, dat qua thematiek verwijst naar de wetten van evenredige compensatie (lex talionis) en de wreedheid van de natuur (tooth and claw). Om te beginnen is er het ijzersterke "Black Easter", dat een zware noisy basis combineert met het rituele folkgezang van "we take death out the village, we bring summer into the village." De kalmere neofolk van "Tooth and Claw" is ook een geslaagd punt van rust in het midden van het album. Even genietbaar is de combinatie van traditionele en neofolk in "Abattoirs of Love". Tot slot is er nog de niet te missen bonustrack op de nieuwste versie van dit album, een opzwepende liveopname van "Black Easter" zoals de band het tegenwoordig uitvoert, met onder andere Andrew King op percussie en zang.
Na het afwegen van alle indrukken zou ik zeggen dat Lex Talionis met name interessant is voor fans van de band die nog geen kans hebben gezien om een ouder exemplaar aan te schaffen. Die mensen zullen zeker gebaat zijn bij deze smaakvolle heruitgave. Anderen doen er misschien beter aan om Trees in Winter op te zoeken voor een hoogtepunt uit de vroege periode, of een van de latere albums zoals In a Garden Green of The Devil's Steed.
O.S.
Welnu, de voor de hand liggende vraag bij iedere heruitgave van een ouder album is of het de tand des tijds heeft weten te doorstaan. Om te beginnen moet toch gezegd worden dat vergeleken met het gelijktijdige Trees in Winter, Lex Talionis op bepaalde punten tekort schiet. Het probleem ligt in ieder geval niet bij het liedschrijven; het album bevat nummers als "The Ruins" en "Kneel to the Cross", die ik beschouw als klassiekers in het genre, maar dan in de uitstekende versies op het album The Death of the West uit 1994. De versies op het huidige album klinken echter meer als ruwe demo's, met een middelmatige uitvoering van zowel Tony Wakeford en Ian Read, die op Trees in Winter veel beter in vorm waren. En dat geld ook voor veel van de andere nummers. De composities zijn erg goed, maar de uitvoering laat hier en daar te wensen over.
Dat wil niet zeggen dat er geen uitstekende nummers op dit album staan, dat qua thematiek verwijst naar de wetten van evenredige compensatie (lex talionis) en de wreedheid van de natuur (tooth and claw). Om te beginnen is er het ijzersterke "Black Easter", dat een zware noisy basis combineert met het rituele folkgezang van "we take death out the village, we bring summer into the village." De kalmere neofolk van "Tooth and Claw" is ook een geslaagd punt van rust in het midden van het album. Even genietbaar is de combinatie van traditionele en neofolk in "Abattoirs of Love". Tot slot is er nog de niet te missen bonustrack op de nieuwste versie van dit album, een opzwepende liveopname van "Black Easter" zoals de band het tegenwoordig uitvoert, met onder andere Andrew King op percussie en zang.
Na het afwegen van alle indrukken zou ik zeggen dat Lex Talionis met name interessant is voor fans van de band die nog geen kans hebben gezien om een ouder exemplaar aan te schaffen. Die mensen zullen zeker gebaat zijn bij deze smaakvolle heruitgave. Anderen doen er misschien beter aan om Trees in Winter op te zoeken voor een hoogtepunt uit de vroege periode, of een van de latere albums zoals In a Garden Green of The Devil's Steed.
O.S.