Seelenlicht is een samenwerking van Butow Maler (Kammer Sieben) en Troy Southgate (HERR). Gods and Devils is hun eerste album, uitgebracht door Cold Spring, waar weelderige neoklassieke composities - met hier en daar elementen van neofolk en martial industrial - worden gecombineerd met uitgebreide stukken gesproken text en zang waar Southgate zijn kijk op verschillende culturele fenomenen presenteert.

Laten we beginnen met het muzikale gedeelte, dat gewoon vrij goed is. De neoklassieke composities zijn gelaagd, gevariëerd en erg gladjes uitgevoerd, en voor de verandering stoort het me eens niet dat het vrijwel allemaal electronisch is. Klonken instrumenten uit de synthesizer maar altijd zo goed! Het is echter wel duidelijk dat deze stukken bedoeld zijn als begeleiding voor zang en tekst, en zo worden ze ook het best geconsumeerd: op de achtergrond terwijl je naar de teksten luistert.

Zoals gezegd zijn de teksten een mengeling van zang en proza, en de onderwerpen wisselen elkaar ook af. Aan de ene kant hebben we een combinatie van mythische en poëtische thema's, waarvan "Herne the Hunter" en de twee delen van "Idle Thoughts on the Janus Shore" mijn favorieten zijn. Het andere deel van de teksten bevat concretere verwijzingen naar culturele en historische onderwerpen. Van deze is het geestige "Valhalla" - vergezeld door een uitstekend stuk martial - mijn favoriet. In dit nummer presenteert Southgate een lijst van enkele van zijn (neem ik aan) culturele helden, op een onorthodoxe manier omschreven. Andere stukken, zoals "The Modern Saxons" en "Diary of Desolation" lijken echter serieuzer, met een snijdende kritiek op de oppervlakkigheden van onze moderne consumptiemaatschappij en 9-tot-5-werkethos. Aan de ene kant kan ik me wel vinden in veel aspecten van de visie die Southgate hier presenteert, maar voor mijn gevoel is deze muziek niet het meest geschikte medium voor dergelijke culturele essays. Op zichzelf zijn de teksten legitieme kritische stukken, maar niet bijzonder origineel, zeker niet in deze muziekscene. Ik kan me zo voorstellen dat anderen zich daar niet aan zullen ergeren, maar voor mij verstoort het de luisterervaring hier en daar, waar een abstracter of meer mythisch thema misschien een ander effect zou hebben gehad. Hetzelfde geldt voor de murder ballad "Love's Final Hour" dat om een of andere reden enigszins smakeloos overkomt, hoewel ik normaal wel ben te porren voor een traditionele moordballade.

Als geheel bevat dit album daarom enkele succesvolle stukken die me grepen met rijke composities en inspirerende teksten, maar ook delen die tekort schieten qua originaliteit of finesse. Het eindresultaat is een bovengemiddelde plaat die toch wel essentieel is voor fans van gerelateerde projecten als HERR and Kammer Sieben, en ook interessant als je van neoklassiek in het algemeen houdt. Anders weet ik niet of Gods and Devils wel iets voor je kan betekenen.

O.S.