Sagittarius is een Duits project van Cornelius Waldner, en het bestaat al enkele jaren, met een aantal gelimiteerde uitgaven. Dit album is echter het eerste op een groter label als Cold Spring. We krijgen ongeveer drie kwartier aan kalme neoklassiek en neofolk, met de piano als belangrijkste instrument. De meeste nummers zijn gebaseerd op Duitstalige gedichten, maar we vinden eveneens wat Engels en instrumenteel werk erbij.

De gedichten lopen nogal uiteen qua onderwerp, van traditionele Romantiek en melancholie tot moderne cultuurkritiek. Dit verenigt verschillende gebieden in het conceptuele spectrum van de neofolk in zich, wat leuk is om te zien. Het album is dus zeker niet opgehangen aan één enkel thema. De variatie qua muziek is echter wat minder, zoals gezegd gebaseerd op piano, met hier en daar de toevoeging van fluit, cello en gitaar, soms verzorgd door gastartiesten als Marcel P. (Allerseelen) en Damiano Mercuri (Rose Rovine E Amanti). In dit geval vind ik dit geen negatief punt voor dit album, want het heeft een gefocuste flow, enigszins vergelijkbaar met die op Current 93's Soft Black Stars. De stemmen zijn ook gevariëerd, met gastzangers als Troy Southgate (HERR) and Herr Twiggs (Kammer Sieben). Ik moet zeggen dat de uitvoering van al deze gastrollen soms wisselt in kwaliteit, maar nooit zo dat het afleidt van de algehele sfeer van het album.

Ik kan kort zijn over deze plaat: het is simpelweg een zeer OK album. Zeker aan te raden voor neofolkliefhebbers, zeker als je van deze kalmere en misschien typisch Duitse stijl houdt, vergelijkbaar met Orplid of Forseti. Als je echter niet in het bijzonder weg bent van neofolk of -klassiek, dan zal dit album je waarschijnlijk niet op andere gedachten brengen.

O.S.