Berlin is de debuut-EP van het inmiddels al behoorlijk bekende Rome, het neo-folk/martial project van de uit Luxemburg afkomstige Jérôme Reuter. Een aangename verrassing binnen de scene, aangezien veel artiesten die goede en vernieuwende muziek maken al behoorlijk lang meegaan, waardoor sommige luisteraars zich af zijn gaan vragen of er nog wel vernieuwing mogelijk is in het genre. Een positief antwoord op deze vraag geeft Rome, met dit veelbelovende debuut.

Op Berlin staan zes nummers met rustige, maar toch ook treurige en reflectieve muziek, vermengd met martial-achtige invloeden. Deze korte release opent met "Like Lovers", een dreigend nummer met de rustige, aangename stem van Reuter, militaristische percussie en effecten en samples (o.a. van 'Hitler' uit de film Rise of Evil). Het volgende nummer is mijn persoonlijke favoriet, samen met het slotnummer, waar ik later nog op terug zal komen. Op "The Orchards" horen we een ontspannen, pakkende gitaarmelodie en percussie, aangevuld door zang en samples. Dezelfde ontspannen sfeer horen we terug in "Une Autre Vision", ditmaal zonder gitaar, maar met een rustige elektronische achtergrond die opgebouwd is uit verschillende elementen, met piano en alweer de kenmerkende zang en samples. Het zijn dit soort nummers die Rome zo'n uniek en vernieuwend project maken. De nummers zijn zo opgebouwd dat het echt 'songs' zijn, met een begin en eind, geen soundscapes of abstracte sfeerbeelden, zoals je vaak hoort bij veel martial of elektronische projecten. Ook heeft het niet zo'n hoog stoere mannen gehalte als veel martial. Het is echter ook niet te vergelijken met op gitaar gebaseerde neo-folk zoals we die kennen van bands als Forseti en Sonne Hagal. Ik kan dit geluid nog het beste omschrijven als een soort subtiele en ontspannen mix tussen beide genres, overigens allemaal erg goed uitgevoerd en geproduceerd. Maar goed, terug naar de nummers. "Clocks" en "Wake" zijn erg korte nummers, met beide een vrij constante achtergrond en ritmisch gebruikte effecten. In beide nummers ontbreken ook de samples en gesproken tekst niet. De EP eindigt met het prachtige "Herbstzeitlose", een ingetogen pianonummer met een zeer goede tekst. De teksten zijn trouwens allemaal erg goed, zeer poëtisch en voor vele interpretaties vatbaar, maar toch vaak met een sombere strekking (getuige zinnen als Once we learned to speak we learned to fail / We turned white and cold / Like lovers).

Zoals je waarschijnlijk al hebt begrepen, ben ik erg te spreken over dit debuut en is dit zeker een band die ik zal gaan volgen. Als je van neo-folk, martial en aanverwante genres houdt, en je hebt zin in een nieuw geluid, moet je Rome zeker aanschaffen, een band die alle lof en aandacht die ze de laatste tijd heeft gekregen, zeker verdient.

D.M.K.