Voor zover ik weet, is dit Prydwyn's eerste album, maar het klinkt alsof het album een hele tijd heeft liggen rijpen voordat het uiteindelijk in 1995 werd uitgegeven. Voor een debuutalbum is At the Feet of Mary Mooncoin zeer goed uitgevoerd, en ik heb het idee dat Dr. Prydwyn al vele jaren ervaring als bard achter zich had liggen tegen de tijd dat dit werd uitgebracht. Hierdoor is dit een echte klassieker in de moderne traditie van barden geworden: een mengeling van traditionele ballades en moderne folk en folkrock, gepresenteerd door Prydwyn's typische, maar prettige nasale stem en verschillende instrumenten, waarvan de belangrijkste de harp is, het meest kenmerkende instrument voor Prydwyn.

Het album begint met "Naked Beauty", een a capella nummer dat eindigt met een korte folkdans op fluit en bodhrán. "A Maid Walked Slow" laat ons een up-tempo stijl van originele folk met mandoline horen en teksten over de botsing van deze wereld met de andere, en over het maken van keuzes. Het laatste nummer ligt ook in deze lijn. Traditionele Engelse nummers zoals "The Nobleman's Wedding" en "The Death of Young Andrew" laten het grote talent zien dat Prydwyn heeft voor het brengen van ballades in een intieme setting, terwijl hij zichzelf begeleidt op zijn harp. Dit zijn lange nummers waarin je het verhaal perfect kan volgen. "In the Darkness" en "Somewhere" laten de rock-achtige kant van Prydwyn horen, die vooral bestaat uit akkoorden op akoestische gitaar, hier en daar wat elektrische gitaar en een heldere, pakkende couplet-refrein structuur. Dan zijn er nog de traditionele Gaelic liederen "Fhir a' Bhàta" en "Tha thìd' agam éirigh", beide prachtige verhalen vol liefde en verdriet. "Attis & Cybele" is een vrij experimenteel nummer dat is gebaseerd op Prydwyn's vertaling van dit Latijnse gedicht van Catullus. Cybele was een vruchtbaarheidsgodin, van wie de priesters zichzelf ritueel moesten castreren en vrouwenkleding moesten dragen. Het nummer zelf is niet minder opmerkelijk, aangezien het gebaseerd is op een melodieuze vertellende stem dat op hypnotiserende wijze het gedicht chant. Hier en daar wordt dit nummer verrijkt door instrumenten, en het eindresultaat is behoorlijk speciaal. Tenslotte is er nog een nummer dat ik nog niet heb genoemd. Dit is "Sleep Awhile", en het is mijn favoriete nummer van onze beste bard. Het is een kort nummer dat gebaseerd is op zang en harp, maar het heeft zo'n prachtige melodie en droeve teksten, dat je voor dit nummer alleen al het album zou kunnen kopen.

Voeg hier nog eens de mysterieuze kunst op de omslag van Timothy Renner aan toe en je hebt een prachtig pakket. Dit is echt een uitstekend album en een 'must-have' als je van moderne pagan folk houdt. Het is alweer een tijd geleden dat Prydwyn ons nieuw solowerk heeft laten horen, maar ik hoop dat er nog iets aan gaat komen. Het zal zeker de moeite waard zijn.

O.S.

Klik hier om dit album bij Woven Wheat Whispers te kopen.