nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Ik verwachtte niet echt iets bijzonders toen ik iets gelezen had over Pantheon Legio Musica. Alweer een martial industrial band... Ik denk dat er al meer dan genoeg zijn, en ze klinken allemaal hetzelfde... Saaie drums, plastic orkesten en samples. God, ik word zo moe van samples! Daardoor had ik geen goede verwachtingen voor dit album. Maar dat was voordat ik het hoorde. Door dit album, het eerste volledige van Pantheon Legio Musica, werd ik onmiddelijk overrompeld.
Het thema is het oude Rome, maar dat had je waarschijnlijk al verwacht, en het album geeft je het gevoel dat je kan krijgen van een geweldig computerspel / film / documentaire / etc. over die tijd. De (weinige) teksten zijn vaak gebeden voor de Romeinse goden, maar er zijn ook een paar historische verhalen. Het artwork past ook erg goed bij het thema.
Het intronummer laat de heftige drums horen die de rode draad door dit album zijn. Om te beginnen klinkt het dansbaar, ongeveer een beetje als Laibach in de goede oude tijd. Dan volgt er een meer filmisch en orkestraal nummer genaamd "Vesta". Deze twee stijlen worden gedurende het album erg goed gemixt. Er zijn ook wat sporen van klassieke neofolk hier en daar, misschien nog het meest prominent in "Pompeii", met stijlvolle vrouwelijke vocalen, en "Memento" dat best wel veel doet denken aan het werk van Rome (en dan bedoel ik de Cold Meat act Rome). Deze nummers zijn ook erg goed, en kalmeren je hartslag tussen de oorlogsdrums en sterke koorzangen. Dit is ook wel nodig, omdat het met zestien indrukwekkende nummers een (iets te) lang album is.
Per Aspera ad Astra slaagt erin gevoelens van een antieke, fascinerende tijd op te roepen. Ik kan me makkelijk voorstellen dat de Romeinen ten strijde trekken met de muziek van Pantheon Legio Musica. Of losbartsen in een dans. En tegelijkertijd klinkt het echt heel goed. Dit is een erg sterk orkestraal industrial album van een jonge band die gemakkelijk de troon zou kunnen veroveren. Het moet alleen nog iets meer gepolijst worden. Een van hun grootste concurrenten is Triarii en ik moet zeggen dat Pantheon Legio Musica deze strijd al heeft gewonnen.
CME
Het thema is het oude Rome, maar dat had je waarschijnlijk al verwacht, en het album geeft je het gevoel dat je kan krijgen van een geweldig computerspel / film / documentaire / etc. over die tijd. De (weinige) teksten zijn vaak gebeden voor de Romeinse goden, maar er zijn ook een paar historische verhalen. Het artwork past ook erg goed bij het thema.
Het intronummer laat de heftige drums horen die de rode draad door dit album zijn. Om te beginnen klinkt het dansbaar, ongeveer een beetje als Laibach in de goede oude tijd. Dan volgt er een meer filmisch en orkestraal nummer genaamd "Vesta". Deze twee stijlen worden gedurende het album erg goed gemixt. Er zijn ook wat sporen van klassieke neofolk hier en daar, misschien nog het meest prominent in "Pompeii", met stijlvolle vrouwelijke vocalen, en "Memento" dat best wel veel doet denken aan het werk van Rome (en dan bedoel ik de Cold Meat act Rome). Deze nummers zijn ook erg goed, en kalmeren je hartslag tussen de oorlogsdrums en sterke koorzangen. Dit is ook wel nodig, omdat het met zestien indrukwekkende nummers een (iets te) lang album is.
Per Aspera ad Astra slaagt erin gevoelens van een antieke, fascinerende tijd op te roepen. Ik kan me makkelijk voorstellen dat de Romeinen ten strijde trekken met de muziek van Pantheon Legio Musica. Of losbartsen in een dans. En tegelijkertijd klinkt het echt heel goed. Dit is een erg sterk orkestraal industrial album van een jonge band die gemakkelijk de troon zou kunnen veroveren. Het moet alleen nog iets meer gepolijst worden. Een van hun grootste concurrenten is Triarii en ik moet zeggen dat Pantheon Legio Musica deze strijd al heeft gewonnen.
CME