nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Nighttime Nighthymes vormden Kim Larsen's eerste voorzichtige passen in het apocalpytic folk genre toen hij nog deel uitmaakte van de Deense doom-metalband Saturnus. In de eerste plaats was :Of the Wand & the Moon: bedoeld als een eerbetoon aan Death in June, zonder dat ook maar iemand vermoedde dat het later zou uitgroeien tot zijn belangrijkste artistieke uitlaapklep.
De vertraagde stem op de intro "GANDR" vult je met een behoorlijk claustrobisch gevoel dat je niet meer loslaat en meteen de toon zet voor "I crave for you", één van de mooiste pareltjes in Kim Larsen's oeuvre. Met tweeënhalve minuut een behoorlijk kort nummer, maar beklijvend van begin to einde. De basis wordt gelegd door een dreigende melodie op akoustische gitaar, begeleid door enkele beklemmende orgeltoetsen waarover Kim's fluisterstem zwerft. Dit nummer is ook verschenen in zeer beperkte oplage op de I Crave for You 7". Op die versie wordt Kim bijgestaan door violist Matt Howden, die z'n sporen bij onder andere Sol Invictus al verdiend heeft. Niettemin prefereer ik persoonlijk de albumversie die weliswaar kaler maar ook veel integerder en puurder overkomt. Bij "Lion serpent sun" komen z'n Saturnus-roots even naar boven via de warme, slepende klanken die z'n elektrisch gitaarspel zo kenmerken. Als je ietwat bekend bent met Larsen's werk bij voornoemde band of bijvoorbeeld The Loveless of Blazing Eternity, weet je ongetwijfeld wat ik bedoel. Dit is echter verre van een doomnummer. De gitaarlijnen spoken doorheen het nummer slechts als een verre echo die weerklinkt vanuit zijn muzikaal verleden. "Sól ek Sá" wordt gedragen door Kim's immer contemplatieve stem en een weemoedige cello die halverwege wordt bijgesprongen door heel subtiele percussie. De twee volgende nummers volgen een traditioneler apocalyptic-folkpad en zijn nogal ongeïnspireerd. Dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt door het magistrale "Raven Chant", waarin ik Kims zang bijna opzwepend zou noemen. "She with hom compar'd the Alpes are Vallies" is een sfeervol, romantisch stuk op akoestische gitaar. "VargQld" ademt een middeleeuwse sfeer uit. "Wintry Mantle" opent eerder ambientachtig om daarna vertrouwd terrein te bewandelen. De treurige klaagzang van een hobo in het titelnummer sluit dit werk sober en sereen af . Na een zevental minuten stilte volgt nog een enigszins overbodige outro die je vooral kippenvel geeft als je vergeten was de CD nog opstond.
samohT
De vertraagde stem op de intro "GANDR" vult je met een behoorlijk claustrobisch gevoel dat je niet meer loslaat en meteen de toon zet voor "I crave for you", één van de mooiste pareltjes in Kim Larsen's oeuvre. Met tweeënhalve minuut een behoorlijk kort nummer, maar beklijvend van begin to einde. De basis wordt gelegd door een dreigende melodie op akoustische gitaar, begeleid door enkele beklemmende orgeltoetsen waarover Kim's fluisterstem zwerft. Dit nummer is ook verschenen in zeer beperkte oplage op de I Crave for You 7". Op die versie wordt Kim bijgestaan door violist Matt Howden, die z'n sporen bij onder andere Sol Invictus al verdiend heeft. Niettemin prefereer ik persoonlijk de albumversie die weliswaar kaler maar ook veel integerder en puurder overkomt. Bij "Lion serpent sun" komen z'n Saturnus-roots even naar boven via de warme, slepende klanken die z'n elektrisch gitaarspel zo kenmerken. Als je ietwat bekend bent met Larsen's werk bij voornoemde band of bijvoorbeeld The Loveless of Blazing Eternity, weet je ongetwijfeld wat ik bedoel. Dit is echter verre van een doomnummer. De gitaarlijnen spoken doorheen het nummer slechts als een verre echo die weerklinkt vanuit zijn muzikaal verleden. "Sól ek Sá" wordt gedragen door Kim's immer contemplatieve stem en een weemoedige cello die halverwege wordt bijgesprongen door heel subtiele percussie. De twee volgende nummers volgen een traditioneler apocalyptic-folkpad en zijn nogal ongeïnspireerd. Dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt door het magistrale "Raven Chant", waarin ik Kims zang bijna opzwepend zou noemen. "She with hom compar'd the Alpes are Vallies" is een sfeervol, romantisch stuk op akoestische gitaar. "VargQld" ademt een middeleeuwse sfeer uit. "Wintry Mantle" opent eerder ambientachtig om daarna vertrouwd terrein te bewandelen. De treurige klaagzang van een hobo in het titelnummer sluit dit werk sober en sereen af . Na een zevental minuten stilte volgt nog een enigszins overbodige outro die je vooral kippenvel geeft als je vergeten was de CD nog opstond.
samohT