Deze split tussen The North Sea (het soloproject van Brad Rose (o.a. The Juniper Meadows)) en Xenis Emputae Travelling Band (Phil Legard) lijkt te zijn ontstaan uit een onderlinge waardering voor elkander's werk. Aangezien hun muziek vrij goed samen gaat, voelt dit album aan als een natuurlijke combinatie, als twee helften die elkaar perfect aanvullen.

The North Sea opent met "Sun Dried Ashes", een kort nummer gebaseerd op akoestische gitaarmelodieën, zachte percussie en effecten. Dit nummer introduceert de sfeer die het hele album domineert: serene momenten in natuurlijke omgevingen. Misschien wel vrij verlaten, net als de besneeuwde rotsen op de omslag, maar ook met een beetje warmte. "Tangello" is een lange orgelsolo, die enigszins psychedelisch begint, maar die langzaam verandert in een rustige ambient drone. "Polished Teeth" bestaat alleen maar uit gemanipuleerde piano, die een eenzaam, maar tegelijkertijd ook accepterend gevoel voort brengt. "Three Ostrich Plumes Proper" zit wat meer in de richting van Brad's project met Chris Skillern, The Juniper Meadows. Het klinkt als een live-opname in een volière, met gitaar, fluit en een strijkinstrument. Een leuk pastoraal nummer om dit deel van de split mee te beïndigen.

Legard begint met een van zijn zeldzame vocale nummers, "Moly", dat gebaseerd is op een gedicht van Clark Ashton Smith (hier te lezen). Een korte, maar pakkende intro, met zang en begeleiding op banjo. "Turning to Face the Western Oak" neemt je mee in een vagere, 'spacy' sfeer met zachte gitaar en wat hoge tonen in de stijl van de eerste drie XETB albums. "British Primitive Music" voert je nog verder weg, door zich te ontwikkelen in een biljante mystieke exercitie op gitaar, fluit en belletjes. Een prachtig nummer met een perfecte destillatie van alle goede kanten van dit project. "Chwyfleian and the Projection of John" sluit dit album af in de wat algemenere stijl van dit album, rustig met oor voor muzikale details.

Als je op de een of andere manier interesse hebt in een of beide van deze projecten is deze split essentieel. Beide bands laten wat van hun beste materiaal horen en vooral de nummers van XETB horen tot de beste die Legard tot nu toe gemaakt heeft. Aan te raden aan alle liefhebbbers van experimentele freefolk.

O.S.