nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Nihil Project bestaat uit twee Italianen die gek zijn op Groot-Brittannië, dat is zeker. Tevens hebben ze een voorkeur voor het combineren van folk met psychedelische elementen, wat ook al bleek uit hun werk als In Yonder Garden. Plough Plays richt zich meer op de traditionele kant van folk, maar zoals gezegd doen Antonello en Andrea dit op hun eigen manier. Op dit album worden ze ondersteund door een grote groep andere artiesten zoals Sedayne, Gav Dunn, The Kitchen Cynics en The Phoenix Cube.
Het album heeft een sterk begin met "Unquiet Grave", een plezierige versie van een traditioneel folknummer. Aan het einde verandert het nummer in een versie van het verplichte "Twa Corbies", die klinkt alsof hij zo van een Ennio Morricone soundtrack komt. Een brilliant stukje Italië tussen al deze Britse folklore. "Days Of Yore" is een rustig nummer gebaseerd op harpsichord en viool, met een ecologische songtekst. "Weaving Wheat" is een filmisch, weids nummer met een mix van elektronica en folksferen. Een mooie ontwikkeling in het geluid van Nihil Project.
Het midden van het album is wat rustiger, met uitgebreide nummers als "On Bennachie" en "Tissington Hall Well", en ook het geweldige "Hobby Horse" - The Wicker Man lijkt nooit ver weg te zijn. Na een tijdje wordt de sfeer helaas enorm verstoord door het melige en volledig overbodige "Aloha Song". Misschien bedoeld als grapje, maar voor mij verpest het meteen de sfeer. Gelukkig is er altijd nog het 'skip' knopje en hiermee komen we meteen terecht in de boeiende rituele dans "The Infinite" en de rustige afsluitende nummers.
Een zeer origineel album met een paar brilliante momenten en één grote teleurstelling. Maar al met al zorgt dat nog steeds voor goede kwaliteit. In ieder geval is dit een van de meest interessante psychfolk releases van dit jaar.
O.S.
Het album heeft een sterk begin met "Unquiet Grave", een plezierige versie van een traditioneel folknummer. Aan het einde verandert het nummer in een versie van het verplichte "Twa Corbies", die klinkt alsof hij zo van een Ennio Morricone soundtrack komt. Een brilliant stukje Italië tussen al deze Britse folklore. "Days Of Yore" is een rustig nummer gebaseerd op harpsichord en viool, met een ecologische songtekst. "Weaving Wheat" is een filmisch, weids nummer met een mix van elektronica en folksferen. Een mooie ontwikkeling in het geluid van Nihil Project.
Het midden van het album is wat rustiger, met uitgebreide nummers als "On Bennachie" en "Tissington Hall Well", en ook het geweldige "Hobby Horse" - The Wicker Man lijkt nooit ver weg te zijn. Na een tijdje wordt de sfeer helaas enorm verstoord door het melige en volledig overbodige "Aloha Song". Misschien bedoeld als grapje, maar voor mij verpest het meteen de sfeer. Gelukkig is er altijd nog het 'skip' knopje en hiermee komen we meteen terecht in de boeiende rituele dans "The Infinite" en de rustige afsluitende nummers.
Een zeer origineel album met een paar brilliante momenten en één grote teleurstelling. Maar al met al zorgt dat nog steeds voor goede kwaliteit. In ieder geval is dit een van de meest interessante psychfolk releases van dit jaar.
O.S.