Narr is een Franse band, geleid door Clément Werner, en ze spelen een spookachtig, duister soort progressieve rock. Dit is zeker geen standaardkost voor Evening of Light, maar het leven is ook zo saai als je niet af en toe buiten de grenzen denkt. Dus, toen ik de samples van deze plaat hoorde vond ik ze erg leuk klinken, en besloot om toch maar voor de promo te gaan. Een goede keus, want Oxymore fans la Chrysalide des Rêves is een uitstekende debuutplaat. Hij werd eerst in eigen beheer uitgebracht als promo-CDr, maar is vanaf februari 2009 te krijgen als CD bij Musea.

Zoals ik al zei valt de stijl grofweg te omschrijven als progrock, maar met een unieke sound. De ritmesectie, en dan vooral de bas, zijn het meest prominent van alle instrumenten, en slechts hier en daar is er een gitaar of synth te horen om de basismelodieën op te leuken. De zang is in verschillende stijlen, van eenvoudigweg gewone zang tot meer koorachtige arrangementen. Daarnaast is er een grote rol weggelegd voor de fluit, die meesterlijk wordt bespeeld door Laurent Lefebvre, wat een dromerige en mysterieuze toets aan de muziek toevoegt.

Als geheel behoudt het album min of meer dezelfde sfeer, hoewel er zeker ook genoeg veranderingen in tempo en klankkleur zijn om het interessant te houden. De nummers hebben echter in principe dezelfde instrumentklanken. Dit maakt Oxymore... tot een stilistisch geheel, wat ook nog wordt geaccentueerd door de obscure en mystieke hoesafbeelding van de Nederlandse schilder Jeroen van Valkenburg.

Iets meer variatie in de speelstijl of het instrumentarium had wellicht gaan kwaad gekund, maar ik vind dit toch een erg geslaagd debuutalbum. Originele stijl, uitstekende sfeer, heldere productie. Eigenlijk niets op aan te merken. Als je van originele en progressieve rock met een dromerige en aparte sfeer houdt, is Narr zeer de moeite waard. Ik hoop hier snel meer van te horen!

O.S.