Musk Ox is de artiestennaam van Nathanaël Larochette, een jonge Canadese muzikant. Dit project is geïnspireerd door de schoonheid van de natuur, en draagt dat ook uit. Als muzikale stijl is gekozen voor melancholieke akoestische liederen, en wat dat betreft blijft Larochette stevig in de traditie van belangrijke eerdere artiesten als Ulver en Empyrium.

Akoestische (nylonsnaar) gitaar is het basisinstrument, zoals je misschien zou verwachten, maar er zijn ook sporadische toevoegingen van vleugel, klokkenspel, melodica, fluit, en gezang. De productie en uitvoering op deze demo zijn vrij goed, en het is een mooi stuk treurige, stemmige muziek. Over het algemeen is de muziek iets minder dynamisch dan dat op Ulver's Kveldssanger of bij een artiest als Vàli bijvoorbeeld. Bovenal horen we kalme, lange nummers, met wat minder variaties. Qua sfeer is dit nog het best te vergelijken met October Falls.

Al die namen suggereren een sterke parallel met deze artiesten, en dat is ook inderdaad het geval. Dat is dan ook de grootste zwakte aan het album: een gebrek aan eigen geluid of originele aanpak. Iets meer variatie in het tempo had ook geen kwaad gekund. Toch denk ik dat deze artiest nog groei in zich heeft, en de mogelijkheid om een eigen stijl te ontwikkelen. Ik hoop snel meer te horen.

Dus ondanks wat beginngersafhankelijkheid van anderman's geluid, vind ik dit een plezierige en veelbelovende demo. Je moet hem zeker een kans geven als je van dit soort muziek houdt.

O.S.