The Saga of Mayflower May is Marissa Nadler's tweede album, dat een jaar na haar uitstekende debuut Ballads of Living and Dying uitkwam, een album dat vol stond met moderne folkballades met een duister randje. Op dit album gaat ze door in deze lijn, terwijl ze tegelijkertijd zowel haar stijl als haar stem heeft ontwikkeld. De stem is waar de meeste luisteraars onmiddelijk op zullen reageren. Marissa heeft een natuurlijke, hoge stem, en ze is niet bang om de ware aard van haar stem te laten zien. Ze laat het de vrije loop, terwijl ze een klein beetje haar -niet stereotype- Amerikaanse accent laat doorschemeren. Op sommige momenten verduisterd ze de teksten in een melodieuze uitbarsting, wat de nummers nog meer karakter geeft.

Marissa begeleidt zichzelf ieder nummer op gitaar, wat zorgt voor een album vol mid-tempo, vooral getokkelde nummers. Hierdoor is ze een singer/songwriter in de moderne betekenis, maar tegelijkertijd heeft haar muziek iets tijdloos. Haar nummers zijn vaak verhalend, gaan vaak over liefde, en soms loopt de liefde dodelijk af. Je kunt gerust stellen dat Marissa altijd een paar moord-ballades in haar muziek stopt, en dit album vormt hierop geen uitzondering. Zowel "Mr. John Lee" en "Lily, Henry, and the Willow Trees" laten iets van de duistere gevolgen van de liefde zien. Kleur is een lyrisch thema dat ook dominant aanwezig is op dit album, zoals blijkt uit de "turqoise eyes" en "azure skies" uit het openingsnummer, en veel elementen in het prachtige "Yellow Lights", een van de beste nummers van dit album.

Dit album vormt een sterk geheel en het bevat helemaal geen zwakkere nummers. Persoonlijke favorieten, behalve de nummers die ik al genoemd heb zijn "Old Love Haunts Me in the Morning" - dat de spookachtige gothic kant van Marissa's muziek laat zien, die duidelijker aanwezig was op het vorige album - en het serene "My Little Lark" met zijn gelaagde zang. Hier en daar zijn er wat aardige toevoegingen, zoals Marissa's eigen gemanipuleerde achtergrondzang, tin whistle en piano door Nick Castro en orgel door Brian McTear.

Kortom, dit is een geweldig album van een van de groeiende artiesten in de moderne folk. Marissa Nadler is een ware vrouwelijke bard die veel tijd wijdt, en ook vooral gevoel, aan het maken van fraaie, originele ballades, vaak begeleidt door een wrange tekst. Zeer aanbveolen!

O.S.