nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
I Swear By All The Flowers is het vijfde album van dit project van Daniel Tuttle en het is er weer een met interessante en pakkende geluiden. Waar het vorige album, We waited for a subtle dawn, een behoorlijk gevarieerd geluid had, vormt dit album meer een solide geheel, zoals Daniel het zelf uitdrukt -en hij heeft gelijk. Dit album heeft een ambient-achtige sfeer, met een aantal stukken waarin we industrial invloeden horen.
Dit album is zowel korter als rustiger dan zijn voorganger, en het mist de heftigere percussiestukken die voorheen wel aanwezig waren. In plaats hiervan richt het zich meer op een mix van witte ruis, piano, muziekdoosmelodieën, samples en andere effecten om voor een ijzingwekkende verzameling nummers te zorgen. Hier en daar horen we alledaagse geluiden, grijsgedraaide platen, verward vrouwengezang of gewoon pratende mensen.
De combinatie van deze aspecten en de korrelige geluiden zorgen voor een unieke stemming. Voor mij is het alsof dit visioenen en geluiden zijn, die zijn opgevangen door de geest van een overleden persoon, die nog tussen deze wereld en de volgende dwaalt. Hij of zij heeft wel enig besef van wat er in deze wereld gebeurt en kan soms dingen zien door de mist, maar alles is door de war en, nog belangrijker, net buiten bereik. Zelfs herinneringen uit de kindertijd en afbeeldingen van verloren onschuld zweven door het bewustzijn van de muzikale hoofdpersoon. Je kan het verlangen, de waanzin en het verdriet voelen, en juist dit zorgt voor een prachtig stuk muziek.
Deze emoties vond ik ontbreken op het vorige album, en in combinatie met de duidelijke muzikale visie, haalt dit het album erg omhoog. Dit is een prachtig album voor degenen die deze griezelige ervaring zouden willen delen en vanuit de andere wereld naar deze wereld willen kijken.
O.S.
Dit album is zowel korter als rustiger dan zijn voorganger, en het mist de heftigere percussiestukken die voorheen wel aanwezig waren. In plaats hiervan richt het zich meer op een mix van witte ruis, piano, muziekdoosmelodieën, samples en andere effecten om voor een ijzingwekkende verzameling nummers te zorgen. Hier en daar horen we alledaagse geluiden, grijsgedraaide platen, verward vrouwengezang of gewoon pratende mensen.
De combinatie van deze aspecten en de korrelige geluiden zorgen voor een unieke stemming. Voor mij is het alsof dit visioenen en geluiden zijn, die zijn opgevangen door de geest van een overleden persoon, die nog tussen deze wereld en de volgende dwaalt. Hij of zij heeft wel enig besef van wat er in deze wereld gebeurt en kan soms dingen zien door de mist, maar alles is door de war en, nog belangrijker, net buiten bereik. Zelfs herinneringen uit de kindertijd en afbeeldingen van verloren onschuld zweven door het bewustzijn van de muzikale hoofdpersoon. Je kan het verlangen, de waanzin en het verdriet voelen, en juist dit zorgt voor een prachtig stuk muziek.
Deze emoties vond ik ontbreken op het vorige album, en in combinatie met de duidelijke muzikale visie, haalt dit het album erg omhoog. Dit is een prachtig album voor degenen die deze griezelige ervaring zouden willen delen en vanuit de andere wereld naar deze wereld willen kijken.
O.S.