nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Kinovia komt uit Servië, en dit is hun tweede album op het geweldige Cynfeirdd label. Helaas heb ik nooit hun eerste album kunnen bemachtigen, maar voor zover ik begrepen heb, staan de meeste nummers van dat album ook op deze.
De CD-omslag kan je misschien de indruk geven van een psychedelisch album, maar dit is juist een zeer beschaafde release, vol met melancholische teksten (alle teksten worden in het Servisch gezongen, maar het boekje bevat ook Engelse vertalingen), fragmenten uit de bijbel en citaten van bekende dichters.
Muzikaal gezien mengt Kinovia neoklassiek materiaal met neo-folk en een flinke dosis van het traditionele muzikale erfgoed van Servië. Dit maakt Knjiga Pelinova een originele ervaring voor me -ik ben niet bepaald verzadigd met folkmuziek uit de Balkan.
De meeste nummers zijn gebaseerd op prachtige piano en sterke, diepe vocalen, zowel gezongen als gesproken. Maar Kinovia is een grote band, een collectief van zeven zeer professionele leden en net zoveel instrumenten, het spreekt dus voor zich dat niet alle nummers zo kalm en sober zijn als het intro of het afsluitende "Vaskliknite Bogovi". Heftig gebruik van de viool of cello is geen uitzondering, en de fluit is ook nadrukkelijk aanwezig. Soms lijkt het echter alsof er te veel tegelijk aan de gang is. Het is af en toe verleidelijk om dit album van begin tot eind te luisteren, maar het is geen probleem om specifieke nummers uit te kiezen.
Om een volledige en goede eerste indruk van Knjiga Pelinova te krijgen, kan je beginnen met het eerste nummer - een zeer rustig en melancholisch pianonummer. Ga daarna naar het vijfde nummer, "Dorothea", om het volledige orkest te horen en wat up-tempo melodieën. Het prachtige "Vaskliknite Bogovi" laat zien dat Kinovia ook in staat is om delicate neo-folk te maken. Zeer eenvoudige gitaarakkoorden en indrukwekkende zang.
Zoals ik al eerder zei, komen de grootste muzikale invloeden uit Servië's eigen traditionele fauna, maar als je toch vergelijkingen zou moeten maken met andere bands in de 'duistere' genres, denk ik dat het niet oneerlijk is om Dead can Dance, Argine en -waarom niet- Romowe Rikoito te noemen. Dit zijn allemaal grote bands en Kinovia komt daar dicht bij in de buurt, al na hun tweede album.
CME
De CD-omslag kan je misschien de indruk geven van een psychedelisch album, maar dit is juist een zeer beschaafde release, vol met melancholische teksten (alle teksten worden in het Servisch gezongen, maar het boekje bevat ook Engelse vertalingen), fragmenten uit de bijbel en citaten van bekende dichters.
Muzikaal gezien mengt Kinovia neoklassiek materiaal met neo-folk en een flinke dosis van het traditionele muzikale erfgoed van Servië. Dit maakt Knjiga Pelinova een originele ervaring voor me -ik ben niet bepaald verzadigd met folkmuziek uit de Balkan.
De meeste nummers zijn gebaseerd op prachtige piano en sterke, diepe vocalen, zowel gezongen als gesproken. Maar Kinovia is een grote band, een collectief van zeven zeer professionele leden en net zoveel instrumenten, het spreekt dus voor zich dat niet alle nummers zo kalm en sober zijn als het intro of het afsluitende "Vaskliknite Bogovi". Heftig gebruik van de viool of cello is geen uitzondering, en de fluit is ook nadrukkelijk aanwezig. Soms lijkt het echter alsof er te veel tegelijk aan de gang is. Het is af en toe verleidelijk om dit album van begin tot eind te luisteren, maar het is geen probleem om specifieke nummers uit te kiezen.
Om een volledige en goede eerste indruk van Knjiga Pelinova te krijgen, kan je beginnen met het eerste nummer - een zeer rustig en melancholisch pianonummer. Ga daarna naar het vijfde nummer, "Dorothea", om het volledige orkest te horen en wat up-tempo melodieën. Het prachtige "Vaskliknite Bogovi" laat zien dat Kinovia ook in staat is om delicate neo-folk te maken. Zeer eenvoudige gitaarakkoorden en indrukwekkende zang.
Zoals ik al eerder zei, komen de grootste muzikale invloeden uit Servië's eigen traditionele fauna, maar als je toch vergelijkingen zou moeten maken met andere bands in de 'duistere' genres, denk ik dat het niet oneerlijk is om Dead can Dance, Argine en -waarom niet- Romowe Rikoito te noemen. Dit zijn allemaal grote bands en Kinovia komt daar dicht bij in de buurt, al na hun tweede album.
CME