nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
A Priori is het zevende soloalbum van de Nederlandse luitspeler Jozef Van Wissem, zelf uitgebracht onder de naam van Incunabulum. De liner notes in deze stijlvolle digipak zijn van niemand minder dan Current 93's David Tibet, en hij beveelt dit album van harte aan, de vergelijking makend met verschillende cyclische en eeuwige principes in de natuur. Ik snap wel wat onze goede David bedoelt, en ik kan me voorstellen dat hij hier wel wat in ziet: de repetitieve en hypnotische kanten uit zijn eigen muziek vinden een ander soort uitdrukking in het album dat hier nu besproken wordt.
Zoals veel van Van Wissems werk bestaat dit album geheel uit composities voor solo luit, gebruik makend van een techniek die hij "palindroomcompositie" noemt. Het is duidelijk waarom dit zo is, want ieder nummer is opgebouwd uit losse stukjes melodies die in groepjes van drie tot vijf om elkaar heen cirkelen. Ieder groepje bestaat dan weer uit één of een aantal noten en/of akkoorden. Dit systeem is intrigerend, en verwijst tegelijk naar moderne cut-uptechnieken en wat tijdlozere concepten van de eeuwige terugkeer en oneindigheid, die ik hierboven al noemde, en die we ook terugzien in de spirituele titels van het werk.
Muzikaal gezien denk ik echter dat Van Wissem zo veel meer met dit idee had kunnen doen. Het tempo op het gehele album is vrij laag, en met name ritmisch gezien is er erg weinig variatie. Dit had gecompenseerd kunnen worden door verandering in tempo en intensiteit, maar dit is helaas niet het geval. Zoals het nu is, is het album erg hypnotisch en ontspannend, maar het blijft naar mijn smaak al snel iets te veel op de achtergrond hangen. Ik vond dit met name teleurstellend omdat ik erg enthousiast ben over het werk dat Van Wissem heeft gedaan met James Blackshaw, Brethren of the Free Spirit, waar zijn uitstekend luitspel wordt aangevuld met het rijke geluid van Blackshaws twaalfsnaar, en nog belangrijker, in composities die getuigen van iets meer verbeelding en experiment.
Niettemin is A Priori een album dat redelijk goed is in wat het probeert te bereiken. Als je het andere solowerk van Van Wissem al kent, zal dit niet teleurstellen, en misschien ook niet als je van projecten als Pantaleimon houdt.
O.S.
Zoals veel van Van Wissems werk bestaat dit album geheel uit composities voor solo luit, gebruik makend van een techniek die hij "palindroomcompositie" noemt. Het is duidelijk waarom dit zo is, want ieder nummer is opgebouwd uit losse stukjes melodies die in groepjes van drie tot vijf om elkaar heen cirkelen. Ieder groepje bestaat dan weer uit één of een aantal noten en/of akkoorden. Dit systeem is intrigerend, en verwijst tegelijk naar moderne cut-uptechnieken en wat tijdlozere concepten van de eeuwige terugkeer en oneindigheid, die ik hierboven al noemde, en die we ook terugzien in de spirituele titels van het werk.
Muzikaal gezien denk ik echter dat Van Wissem zo veel meer met dit idee had kunnen doen. Het tempo op het gehele album is vrij laag, en met name ritmisch gezien is er erg weinig variatie. Dit had gecompenseerd kunnen worden door verandering in tempo en intensiteit, maar dit is helaas niet het geval. Zoals het nu is, is het album erg hypnotisch en ontspannend, maar het blijft naar mijn smaak al snel iets te veel op de achtergrond hangen. Ik vond dit met name teleurstellend omdat ik erg enthousiast ben over het werk dat Van Wissem heeft gedaan met James Blackshaw, Brethren of the Free Spirit, waar zijn uitstekend luitspel wordt aangevuld met het rijke geluid van Blackshaws twaalfsnaar, en nog belangrijker, in composities die getuigen van iets meer verbeelding en experiment.
Niettemin is A Priori een album dat redelijk goed is in wat het probeert te bereiken. Als je het andere solowerk van Van Wissem al kent, zal dit niet teleurstellen, en misschien ook niet als je van projecten als Pantaleimon houdt.
O.S.