Jehann Corvus is het soloproject van… Jehann Corvus. Hij is zijn muzikale carrière in de metalscene van de jaren '90 begonnen. Dit project was oorspronkelijk ook een metalproject, maar iets heeft ervoor gezorgd dat hij het geluid drastisch heeft veranderd. De muziek die we hier horen, op zijn eerste album (buiten twee eerdere demo's), riekt naar :Of the Wand and the Moon: (ten tijde van Lucifer) en Current 93 (ten tijde van Thunder Perfect Mind). Het is duister en langzaam op een traditionele neo-folk manier, met een akoestische gitaar, keyboard, piano, fluit en viool. De composities zijn erg voorspelbaar en bevatten weinig verrassingen. Soms is het saai, maar het is niet vaak echt slecht. Ik vind de violen erg mooi, erg goed gespeeld en ze passen perfect bij de muziek, jammer dat je ze niet vaak hoort. Waarom maakte Jehann niet meer gebruik van de violen?

Jehann noemt zijn muziek 'mystieke folk-muziek'. Aangezien de muziek zelf niet erg mystiek is, denk ik dat de teksten dat zijn, maar hier kan ik helaas niet veel over zeggen, omdat ze in het Frans zijn geschreven. Een taal die ik helemaal niet beheers, alhoewel ik er wel graag naar mag luisteren. Jehann zingt met een erg theatrale en droevige stem, het lijkt wel alsof hij in sommige delen aan het huilen is, en dit wil me nog wel eens irriteren. Daarom ben ik een beetje ambivalent als het op het zanggedeelte aankomt. Irritant of mooi? Ik kom er gewoon niet uit.

Zoals je al hebt begrepen, is dit niet het album van het jaar. Van de zeven nummers, vind ik er slechts twee van begin tot eind goed, zonder dat het me gaat vervelen. "À l'aube du crépuscule" en "Les sombres flots du temps" zijn echt de nummers die eruit springen. Ondanks dat de muziek soms een beetje saai wordt en meer bestaat uit cliché's dan uit persoonlijke ideeën, is er zeker potentieel aanwezig. Jehann lijkt me geen slechte muzikant, misschien heeft hij gewoon niet het lef om op te vallen en zijn eigen ding zo vroeg in zijn carrière al naar voren te brengen? Ik weet zeker dat deze artiest nog zal groeien en over een paar jaar Lonsai Maikov van de troon schopt om zelf de titel 'meester van de Franse akoestische neo-folk' op zich te nemen.
Als je niet van de muziek houdt, kan ik je aanraden om tenminste nog naar het prachtige artwork op de cover te kijken!

CME