nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Dit is al lang geleden uitgebracht, en ik dacht dat het goed zou zijn er wat aandacht aan te besteden nu In Ruin binnenkort een nieuw album gaat uitbrengen, na dit jaren te hebben uitgesteld. In deze digipack kan je lezen dat "het debuutalbum aan het einde van 2004 zal worden uitgebracht." En ik schrijf dit nu in 2008... Het debuutalbum komt er aan, en Seeds of the Past zou eigenlijk gezien kunnen worden als een demo met wat extra materiaal.
Maar weinig mensen hebben In Ruin gehoord en nog minder mensen hebben van In Ruin gehoord. Een vrij algemene vergissing die je hoort is dat dit een volledige :Of The Wand and the Moon: rip off is. Zeker, er zijn sterke overeenkomsten, maar iedere band heeft zijn eigen invloeden en vooral jonge bands verbergen die nog niet met hun eigen geluid. Wat dit gemeen heeft met :Of The Wand and the Moon: zijn de gefluisterde vocalen, de fascinatie voor runen, bossen en misantropie. Op dit na, denk ik dat In Ruin een uitschieter is in het genre, met een aantal van de meest minimalistische neofolkmelodieën ooit. De eerste vijf nummers bestaan uit niets anders dan akoestische gitaar en zang. Gitzwart en erg fraai, met kristalheldere akkoorden en prachtige zang. Deze nummers zijn de eigenlijke "demo" en het tweede nummer is het sterkst, waar mooi wordt gewisseld tussen verschillende speelstijlen.
Hierna volgt een Current 93 cover: "Oh Coal Black Smith". Het wijkt op veel manieren af van de voorgaande nummers, en laat een andere kant van In Ruin zien. Naast gitaar heeft het keyboards, drums en vervormde zang. Het werkt. De twee afsluitende nummers zijn rond dezelfde tijd opgenomen als de eerste vijf, maar hebben het oorspronkelijke demo niet weten te halen. Ik zie niet waarom ze eerst zijn weggelaten. Het zijn beide erg goede neofolknummers en de elektronische psychedelische gitaarsolo in het laatste nummer zorgt voor een geheel eigen niveau. Ik ben blij dat Terry Collia heeft besloten deze nummers hier voor ons plezier op te zetten.
Ik heb jaren naar Seeds of the Past geluisterd en het vergeleken met alle nieuwe artiesten die zijn verschenen en In Ruin is nog steeds een van de meest veelbelovende jonge Amerikaanse neofolkacts. Ik ben erg benieuwd naar het nieuwe album, die ieder moment kan uitkomen. Als je de kans krijgt om een kopietje van Seeds of the Past aan te schaffen, aarzel dan niet, zeker als je op de een of andere manier geïnteresseerd bent in neofolk. Een klassieker!
CME
Maar weinig mensen hebben In Ruin gehoord en nog minder mensen hebben van In Ruin gehoord. Een vrij algemene vergissing die je hoort is dat dit een volledige :Of The Wand and the Moon: rip off is. Zeker, er zijn sterke overeenkomsten, maar iedere band heeft zijn eigen invloeden en vooral jonge bands verbergen die nog niet met hun eigen geluid. Wat dit gemeen heeft met :Of The Wand and the Moon: zijn de gefluisterde vocalen, de fascinatie voor runen, bossen en misantropie. Op dit na, denk ik dat In Ruin een uitschieter is in het genre, met een aantal van de meest minimalistische neofolkmelodieën ooit. De eerste vijf nummers bestaan uit niets anders dan akoestische gitaar en zang. Gitzwart en erg fraai, met kristalheldere akkoorden en prachtige zang. Deze nummers zijn de eigenlijke "demo" en het tweede nummer is het sterkst, waar mooi wordt gewisseld tussen verschillende speelstijlen.
Hierna volgt een Current 93 cover: "Oh Coal Black Smith". Het wijkt op veel manieren af van de voorgaande nummers, en laat een andere kant van In Ruin zien. Naast gitaar heeft het keyboards, drums en vervormde zang. Het werkt. De twee afsluitende nummers zijn rond dezelfde tijd opgenomen als de eerste vijf, maar hebben het oorspronkelijke demo niet weten te halen. Ik zie niet waarom ze eerst zijn weggelaten. Het zijn beide erg goede neofolknummers en de elektronische psychedelische gitaarsolo in het laatste nummer zorgt voor een geheel eigen niveau. Ik ben blij dat Terry Collia heeft besloten deze nummers hier voor ons plezier op te zetten.
Ik heb jaren naar Seeds of the Past geluisterd en het vergeleken met alle nieuwe artiesten die zijn verschenen en In Ruin is nog steeds een van de meest veelbelovende jonge Amerikaanse neofolkacts. Ik ben erg benieuwd naar het nieuwe album, die ieder moment kan uitkomen. Als je de kans krijgt om een kopietje van Seeds of the Past aan te schaffen, aarzel dan niet, zeker als je op de een of andere manier geïnteresseerd bent in neofolk. Een klassieker!
CME