Normaal gesproken neemt Ian Holloway onder de naam Psychic Space Invasion op, maar voor deze release, de eerste officiële op Quiet World, gebruikt hij zijn eigen naam. Dit is ergens wel passend, want Walking Through Fireflies is behoorlijk anders dan de platen van PSI to nu toe; zowel duisterder als meer persoonlijk, vind ik. Het is opgedragen aan Vic Golightly, een overleden vriend, en er zit er veel gevoel in dit eerbetoon.

Toch blijft deze Welshe artiest binnen zijn genre: duistere drones en ambient. En zoals altijd weet hij waar hij mee bezig is. De nummers op dit album zijn vrij minimalistisch, gebruik makend van dun bezaaide stukken synth, trage melodieën, hier en daar wat samples, enzovoorts. Het is een langzaam zwevende reeks van kille klanken, geschikt voor donkere, regenachtige dagen zoals we die hier op het moment hebben.

Het grootste gedeelte van het album kruipt op deze wijze voort, en hoewel het zeker sfeervol is, vind ik het niet zo spannend as sommige van Ian's andere werken. Dit geldt echter niet voor de laatste twee nummers, die zeer uitstekend zijn. "Tower of Winds" is een van de meest duistere ambientnummers die ik in lange tijd heb gehoord, met een stevige basis van lage drones, en gelaagde effecten die voor de melodie zorgen. Het is moeilijk te omschrijven, maar dit is een dijk van een nummer: eng, bedrukkend, zwaar. Eveneens indrukwekkend is "Sunnyshine", een behoorlijk misleidende titel. Hier geen blije feel-good-muziek, maar slechts een duistere massa melancholieke synth-golven.

Dus, hoewel het eerste gedeelte van het album wel OK is, maar niet geweldig, de laatste twee nummers maken dat meer dan goed. Als geheel is dit album een behoorlijk obscuur stuk ambient electronica, en het laat een duistere kant van het uiten van rouw zien - ergens wel een passend eerbetoon voor een verloren vriend, in ieder geval. Dit album is zeker aan te raden als je van drone en dark ambient houdt, en het is alweer een goede release van de hand van Holloway. Een goede start voor Quiet World.

O.S.