Ik heb nog geen eerder werk van HERR gehoord, afgezien van een optreden waarvan ik niet bijzonder onder de indruk was. Maar goed, voor alles is er een eerste keer, en ik moet toegeven dat ik deze EP eigenlijk best leuk vind. Het is een conceptalbum over de opkomst en ondergang van Crystal Palace, het beroemde tentoonstellingsgebouw in Londen. Troy Southgate heeft de tekst geschreven die bij dit album hoort, en deze wordt door hem voorgelezen in deze vier nummers. Het is een persoonlijk eerbetoon aan een symbool van schoonheid en cultuur, dat echter bruut vernietigd werd ten gevolge van twee brandstichtingen.

Qua muziek levert deze EP een gepolijste neo-klassieke soundtrack voor Southgate's vertelling. Er is een prominente rol voor piano en synthesizer, met daarnaast ook nog uitstekend cellospel van Oskar van Dijk op drie van de nummers. Dit alles klinkt statig en zwierig, waarmee het het gevoel dat het gebouw uitgestraald moet hebben op een moderne manier weergeeft. De melodieën drukken de algemene stemmingen van de nummers op een subtiele manier uit - verwondering in het eerste, gevaar en verlies in het tweede, enz. - hoewel ook enigszins gladjes of gemakkelijk. Iets meer vuurwerk in de presentatie en klank van de nummers had geen kwaad gekund, zeker waar het bij het verhaal had gepast. Zoals het nu is voel ik dikwijls een emotionele afstand tussen verhaal en muziek, terwijl een iets sterkere verbinding mooier was geweest. Dat is dan ook de zwakte van deze EP: iets meer emotionele kracht was wel mogelijk geweest.

Toch is dit een erg aangename EP om naar te luisteren, en ik vind het dan ook een eervolle hommage aan het geruïneerde Crystal Palace. Ik denk dat fans van de band niet teleurgesteld zullen zijn in deze plaat, en ik kan hem ook aanbevelen aan mensen die in het algemeen van neo-classical houden.

O.S.