nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Halgadom brengt als jaren pagan black metal en neofolk uit. Dit is hun tweede album met enkel neofolk, de voorgaande (Verdunkelung des Göttlichen) was uitgebracht in 2002. In de tussenliggende jaren is er nog een black metal album verschenen en eentje die een mengeling bevatte van beide stijlen.
Frank, de zanger, heeft in een interview gezegd dat hij ieder album probeert de muziek beetje voor beetje te verbeteren. En aangezien dit het eerste album is dat ik heb opgepikt vanaf 2002, duurt het niet lang voor ik deze verbeteringen kan horen. ALLES is beter. Allereerst: vergelijk de cover art van beide albums. Luister daarna naar de muziek... Er zijn betere melodieën, de nummers zjn beter opgebouwd, de gitaar klinkt beter en niet te vergeten de zang. Over de zang gesproken, we horen ook geen vrouwen meer, en in plaats daarvan heeft Halgadom Michael uitgenodigd voor de achtergrondzang.
De band heeft ook besloten een drumstel te introduceren en dat doet meer dan je je kan voorstellen. Het geluid is hierdoor veel rijker, en je zit niet langer te wachten tot er iets gaat gebeuren (wat vrij gebruikelijk was bij Verdunkelung des Göttlichen), er gebeurt genoeg en de meeste nummers bereiken hun climax tussen de coupletten wanneer de leadgitaar losbarst, en met veel precisie wordt bespeeld. De drums roepen in combinatie met de zachte gitaren en de cello herinneringen op aan de oude Ostara, samen met de groep artiesten die meestal genoemd wordt als het over een Duits neofolk album gaat.
Twee van de negen nummers op dit album zijn opnieuw gearrangeerde versies van de nummers op Verdunkelung des Göttlichen. "Wotans Wilde Jagd" en "Gerechter Lohn". Vooral "Gerechter Lohn" is nu opmerkelijk, met een, voor het genre, bijna krankzinnig tempo. De beste van de nieuwe nummers is waarschijnlijk "Eisblume", een langzamer nummer, met veel sterke punten.
Halgadom is zeker de juiste weg ingeslagen. De band kan nu genoemd worden naast de echt goede bands in het genre. Ik denk, en hoop, dat Heimstatt het album is dat hun neofolk definiëert. Ze hoeven nu alleen nog maar aan wat meer variatie te werken; alhoewel dit album maar negen nummers heeft, zijn er tenminste drie die behoorlijk op elkaar lijken. Maar hé, dat geeft ons nog zes mooie en originele, bijna folk-rockachtige neofolk nummers.
CME
Frank, de zanger, heeft in een interview gezegd dat hij ieder album probeert de muziek beetje voor beetje te verbeteren. En aangezien dit het eerste album is dat ik heb opgepikt vanaf 2002, duurt het niet lang voor ik deze verbeteringen kan horen. ALLES is beter. Allereerst: vergelijk de cover art van beide albums. Luister daarna naar de muziek... Er zijn betere melodieën, de nummers zjn beter opgebouwd, de gitaar klinkt beter en niet te vergeten de zang. Over de zang gesproken, we horen ook geen vrouwen meer, en in plaats daarvan heeft Halgadom Michael uitgenodigd voor de achtergrondzang.
De band heeft ook besloten een drumstel te introduceren en dat doet meer dan je je kan voorstellen. Het geluid is hierdoor veel rijker, en je zit niet langer te wachten tot er iets gaat gebeuren (wat vrij gebruikelijk was bij Verdunkelung des Göttlichen), er gebeurt genoeg en de meeste nummers bereiken hun climax tussen de coupletten wanneer de leadgitaar losbarst, en met veel precisie wordt bespeeld. De drums roepen in combinatie met de zachte gitaren en de cello herinneringen op aan de oude Ostara, samen met de groep artiesten die meestal genoemd wordt als het over een Duits neofolk album gaat.
Twee van de negen nummers op dit album zijn opnieuw gearrangeerde versies van de nummers op Verdunkelung des Göttlichen. "Wotans Wilde Jagd" en "Gerechter Lohn". Vooral "Gerechter Lohn" is nu opmerkelijk, met een, voor het genre, bijna krankzinnig tempo. De beste van de nieuwe nummers is waarschijnlijk "Eisblume", een langzamer nummer, met veel sterke punten.
Halgadom is zeker de juiste weg ingeslagen. De band kan nu genoemd worden naast de echt goede bands in het genre. Ik denk, en hoop, dat Heimstatt het album is dat hun neofolk definiëert. Ze hoeven nu alleen nog maar aan wat meer variatie te werken; alhoewel dit album maar negen nummers heeft, zijn er tenminste drie die behoorlijk op elkaar lijken. Maar hé, dat geeft ons nog zes mooie en originele, bijna folk-rockachtige neofolk nummers.
CME