Ereipia is het neo-klassieke project van Kostas Panagiotou and Andy Koski-Semmens (beide van doom metalband Pantheist en het experimentele project Crippled Black Phoenix). Deze titelloze demo-CD-R is hun eerste plaat, en is bedoeld om in de toekomst eventueel door een label te worden uitgegeven. Tot dusver is er echter nog geen label gevonden, en dat is jammer, want ik vind dit een veelbelovend debuut dat een breed publiek zou kunnen aanspreken.

De muziek is gebaseerd op de composities van Kostas en de klassieke stem van Andy, waardoor het stempel neo-klassiek erg toepasselijk is. Invloeden uit klassieke muziek, religieuze muziek, mediterrane folk, minimal music, en vele andere stijlen worden samengevoegd tot een vrij origineel nieuw resultaat. Luisteraars die bekend zijn met Pantheist zullen ook veel compositionele elementen herkennen uit hun stijl van extreme metal.

Het album begint met een instrumentale intro, die al veel van de invloeden laat horen, gespeeld op piano, keyboards en cello. Hoewel meer nog wel mogelijk was geweest, is de toevoeging van echt akoestische instrumenten zeker een pluspunt van dit project, dat weinig last heeft van een kunstmatige sound, zoals je die soms bij andere neo-klassieke projecten vindt. "Whirlpool" is een mooi, kalm nummer dat ons bekend maakt met de stem van Andy, waar je misschien even aan moet wennen, maar ik vind wel dat het hier nog beter klinkt dan bij Pantheist. "Silent Acceptance" is nog een op piano gebaseerd nummer, met een iets hoger tempo dan het vorige nummer. Subtiele toevoegingen van akoestische gitaar geven het nummer wat diepte, en aan het einde horen we een stuk waar Andy achter de drums plaatsneemt; nog zo'n verrassend maar leuk element op dit album.

"This Side of the Looking Glass" is een cover van Peter Hammill (Van Der Graaf Generator). Ik ben erg te spreken over deze versie, die de kern van het origineel op een uitstekende nieuwe manier weet te vatten. Zoals alle nummers horen we hier een melancholische tekst, hier met een uitzonderlijk sterke liedopbouw. Nog een hoogtepunt is het middenstuk, dat fans van funeral doom metal en duistere orgelmuziek zeker zal aanspreken. "Descent-Dance" gaat terug op een melodie uit de beginperiode van Pantheist, aan het begin van het decennium, en op deze manier is het een leuke toevoeging aan dit album, met meer uitstekend akoestisch gitaarwerk en cellobegeleiding. "Letter to a Ghost" is het laatste echte nummer, en ergens het meest verhalend, waar Andy de voorgenoemde brief opleest en -zingt. "Post Scriptum" neemt de laatste melodie uit het vorige nummer, en maakt er een korte outro van met drums en accordeon.

Alles bij elkaar vind ik dit een erg overtuigende demo, en ik hoop dat er ergens een label is die het aandurft om deze mannen op te pikken en het album fatsoenlijk uit te brengen. Ik geloof echt dat deze plaat een breed publiek kan aanspreken, of ze nou van neo-klassiek in het algemeen houden, van funeral doom, of cross-over klassiek. Hoewel er nog best een muzikale afstand is, is een vergelijking met Elend niet helemaal misplaatst, zeker wat betreft de sfeer. Dus, hoewel er in sommige aspecten van de muziek zeker nog ruimte is voor groei, denk ik dat deze demo al op een hoger niveau is dan veel normale releases in de duistere muziekscene.

O.S.

Klik hier om dit album gratis te downloaden van Soundclick.