nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
De Duitse dichter Joseph Freiherr von Eichendorff was typerend voor de Romantiek: zijn gedichten worden gedomineerd door beelden van de natuur en natuurmystiek, en gevoelens van melancholie en verlangen. Op deze cd van Prophecy Productions tracht een aantal artiesten, grotendeels afkomstig uit de neofolk-scene, om de gedichten van Eichendorff op muziek te zetten. Een aantal van de namen hier, zoals Forseti, Orplid of Sonne Hagal, zou een ieder die enigszins in dit soort muziek geïnteresseerd is, bekend voor moeten komen, terwijl andere, zoals Edaphon of Grünland, zo goed als onbekend zijn.
Over het geheel genomen is de sfeer op dit album melancholiek: de muziek is melodieus, vaak vrij minimaal, en zelden meer complex dan noodzakelijk. Afgezien hiervan - verrassend voor een verzamel-cd - is er sprake van een goed gevoel van continuïteit over de cd; alle nummers passen prima bij elkaar. Dit betekent echter niet dat alle nummers op elkaar lijken: je treft hier een aantal typische op akoestische gitaar gebaseerde neofolk-nummers aan, een paar nummers met een sterke nadruk op piano (Orplids "Abendlich rauscht schon der Wald" en Elisabeth Christiane Schönfelds "In der Fremde I", gebaseerd op een compositie van Schumann), een kortstondige reis naar het ambient-wereldje door Barditus, alsmede hier en daar wat gebruik van elektrische gitaren, zoals op Orplids "Dort in moosumrankten Klüften" dat haast aan een band als My Bloody Valentine doet denken.
Persoonlijke favorieten zijn onder andere Sonnentau's "Wünschelrute", dat me aan het latere materiaal van Empyrium doet denken, en Grünlands "In der Fremde II". In het laatste nummer wordt op prachtige wijze een mooi Hongaars volksliedje ingepast, waardoor daadwerkelijk een gevoel wordt gesuggereerd 'in den vreemde' te zijn. Toch zijn niet alle nummers op de cd zo overtuigend als deze. Edaphons "Der Abend" lijkt iets te experimenteel voor een album als dit, en sommige andere nummers, zoals Karl Stülpners "Zorn", alhoewel verre van storend, lukt het ook niet een blijvende indruk te maken. Een verder punt van kritiek betreft de verpakking: alhoewel mooi gepresenteerd in een digipak met een boekje met mooie, passende, natuurfotografie, lijkt de volgorde waarin de teksten in het boekje gepresenteerd worden geen enkele relatie te hebben met de eigenlijke volgorde van de nummers op de cd. Afgezien van slordigheid kan ik me geen enkele reden bedenken waarom dit het geval is.
Wat echter het belangrijkst is voor een album als dit: de sfeer klopt. Over het geheel genomen drukken de nummers een gevoel van verlangen uit, en lijken, net als de poëzie van Eichendorff, sterk geïnspireerd door de natuur. Ondanks een paar kleine punten van kritiek is dit album zeker de moeite waard, zeker voor mensen die geïnteresseerd zijn in de duistere, door de natuur geïnspireerde, folk van artiesten zoals Forseti, Orplid, of het latere materiaal van Empyrium.
Joost
Over het geheel genomen is de sfeer op dit album melancholiek: de muziek is melodieus, vaak vrij minimaal, en zelden meer complex dan noodzakelijk. Afgezien hiervan - verrassend voor een verzamel-cd - is er sprake van een goed gevoel van continuïteit over de cd; alle nummers passen prima bij elkaar. Dit betekent echter niet dat alle nummers op elkaar lijken: je treft hier een aantal typische op akoestische gitaar gebaseerde neofolk-nummers aan, een paar nummers met een sterke nadruk op piano (Orplids "Abendlich rauscht schon der Wald" en Elisabeth Christiane Schönfelds "In der Fremde I", gebaseerd op een compositie van Schumann), een kortstondige reis naar het ambient-wereldje door Barditus, alsmede hier en daar wat gebruik van elektrische gitaren, zoals op Orplids "Dort in moosumrankten Klüften" dat haast aan een band als My Bloody Valentine doet denken.
Persoonlijke favorieten zijn onder andere Sonnentau's "Wünschelrute", dat me aan het latere materiaal van Empyrium doet denken, en Grünlands "In der Fremde II". In het laatste nummer wordt op prachtige wijze een mooi Hongaars volksliedje ingepast, waardoor daadwerkelijk een gevoel wordt gesuggereerd 'in den vreemde' te zijn. Toch zijn niet alle nummers op de cd zo overtuigend als deze. Edaphons "Der Abend" lijkt iets te experimenteel voor een album als dit, en sommige andere nummers, zoals Karl Stülpners "Zorn", alhoewel verre van storend, lukt het ook niet een blijvende indruk te maken. Een verder punt van kritiek betreft de verpakking: alhoewel mooi gepresenteerd in een digipak met een boekje met mooie, passende, natuurfotografie, lijkt de volgorde waarin de teksten in het boekje gepresenteerd worden geen enkele relatie te hebben met de eigenlijke volgorde van de nummers op de cd. Afgezien van slordigheid kan ik me geen enkele reden bedenken waarom dit het geval is.
Wat echter het belangrijkst is voor een album als dit: de sfeer klopt. Over het geheel genomen drukken de nummers een gevoel van verlangen uit, en lijken, net als de poëzie van Eichendorff, sterk geïnspireerd door de natuur. Ondanks een paar kleine punten van kritiek is dit album zeker de moeite waard, zeker voor mensen die geïnteresseerd zijn in de duistere, door de natuur geïnspireerde, folk van artiesten zoals Forseti, Orplid, of het latere materiaal van Empyrium.
Joost