Selenoclast Wolves is naar het schijnt het laatste acoustische album van D. Smolken en zijn Dead Raven Choir, die alweer een jaartje of acht aan de weg timmert. Zoals altijd is er een strikte scheiding tussen het acoustische materiaal (albums die doorgaans eindigen op "wolves") en het noise/black metal gebeuren. Dit laatste vinden we dan ook niet terug op deze CD, maar weer wel op het aankomende My Firstborn Will Surely Be Blind, een verzameling black metal covers van countrysongs.

Selenoclast Wolves is een combinatie van zes nieuwe nummers en een heruitgave van Lesbian Corpse Wolves, oorspronkelijk gelimiteerd tot 30 stuks. Een goede beslissing wat mij betreft, want deze combinatie zorgt ervoor dat dit misschien wel de meest gevarieerde plaat is die ooit is uitgekomen van DRC. Op instrumentaal gebied staan de banjo en contrabas zoals gewoonlijk op de voorgrond, maar ook de piano speelt in veel nummers een belangrijke rol, wat zeker niet bij alle vorige platen het geval was. Nieuwe nummers als "January" en "Irrlichter" laten met behulp van die piano een bijzonder sfeervolle (maar nog steeds zeer dreigende) kant van DRC zien. De teksten zijn overigens - zoals altijd - afkomstig van dichters. Met name de uit Praag afkomstige Rainer Maria Rilke speelt een grote rol op deze cd: zowel "Irrlichter" als het hele Lesbian Corpse Wolves is gebaseerd op zijn teksten. Wat dat betreft is het agressieve en vrij grappige "I Am Not A Recluse" een uitzondering. Het 'gedicht' betreft hier een verzameling citaten van bokser Mike Tyson in een erg geslaagde combinatie met het rauwe gesnauw met Pools accent van Smolken!

Op Lesbian Corpse Wolves wordt Smolken bijgestaan door Matt Rosin (zang & piano) en Emily Salvatierra (zang), wat voor een uniek geluid binnen het DRC-œuvre zorgt. Hun relatief zachte stemmen vormen hier en daar een fel contrast met de duistere instrumentatie, terwijl het op andere plaatsen - zoals in het prachtige "Faded" - juist zorgt voor een extra bevestiging van de mysterieuze sfeer. Alle nummers zijn ook nog eens geremastered door Frédéric Arbour van dark ambient label Cyclic Law, en dat is te horen. Het geluid is kraakhelder en perfect toegespitst op de sfeer van dit album.

Als dit echt het laatste acoustische album van DRC is, dan zou dat heel jammer zijn, want Selenoclast Wolves bewijst dat Smolken een van originelere artiesten is in de alternatieve folkscene. Al zijn er al talloze releases van DRC uitgekomen, ik ben nog niet verveeld. Als dit dan toch het einde blijkt, beschouw deze CD dan maar als een hele goede 'best-of'. Warm aanbevolen voor zowel DRC-kenners als nieuwelingen!

O.S.