Alweer in 1997 bracht Johan Levin, onder de artiestennaam Desiderii Marginis, zijn debuutalbum Songs Over Ruins uit op het Cold Meat Industry-label. Qua stijl is dit album vrij typerend voor het bovengenoemde label: we hebben hier te maken met dark ambient; de sfeer is troosteloos en minimalistisch, droevig maar vredig. Vergelijkingen met Raison d'etre kunnen dan ook makkelijk gemaakt worden, wat geenszins ongebruikelijk is voor albums op het Cold Meat-label.

De muziek is over het geheel genomen vooral op synthesizers gebaseerd, melodieus en rustig, maar zo hier en daar worden bellen, mars-achtige percussie, en wat ruwer industrieel geweld met veel succes in de muziek opgenomen. Vooral wat betreft productie en geluidskwaliteit is dit album hoogst indrukwekkend, al helemaal als je bedenkt dat het alweer bijna tien jaar geleden uitgebracht is.

Toch is dit album, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Requiem For Abandoned Souls van Raison d'être, niet helemaal constant van kwaliteit. Sommige nummers, zoals de magnetiserende nummers "Schintillate I" en "Ephemeral", of "The Core Of Hell" met zijn krachtige einde, zijn zeer indrukwekkend. Minder indrukwekkende momenten zijn onder andere te vinden in "Chrism", een te herhalend en vrij richtingloos nummer met synthesizers die me net iets te plastic en kunstmatig in de oren klinken (denk aan het oude werk van Mortiis!), of in het niemendalletje "Embossed In Bones, Hidden..."

Alhoewel dit album weinig verrassingen in petto heeft voor diegenen die met het genre bekend zijn, is het wel zeker noemenswaardig: omdat het al vrij lang geleden uitgebracht is; vanwege de zeer hoge kwaliteit van sommige van de nummers; en vanwege een uitzonderlijke productie. Desondanks is dit album gewoon net iets te onsamenhangend om echt als heel album indrukwekkend te zijn, en niet alleen als een verzameling nummers.

Joost