Dit album is de eerste uitgave van het Italiaanse Glacial Movements label, opgericht om ons te voorzien van arctische en eenzame soundscapes. Mensen die niet van minimalistische ambient houden weten als het goed is genoeg en kunnen deze plaat overslaan. Als je daarentegen niet vies bent van een beetje staren in de duisternis, is deze verzamelaar misschien iets voor jou.

Deze compilatie bevat een mengeling van (mij) bekende en minder bekende artiesten. Closing The Eternity komt uit Rusland en opent de CD met een aangename mix van duistere watergeluiden, mondharp-achtige drones en verschillende andere effecten. Een gelaagd en goed geproduceerd nummer. Northaunt heeft naar mijn mening geen inleiding nodig (zie de recensie van Horizons). Het toepasselijk genaamde "Crocker Land" (een poolstreek) is een prachtig, hoog-klinkend nummer, waarin de karakteristieke Northaunt-sfeer goed naar voren komt. Het voelt echt alsof je erbij bent, onder de wolken, terwijl de wereld bevroren is. THO-SO-AA's "Cryotesk" is ook een erg goed nummer. Duistere, maar heldere drones met iets wat lijkt op een sonar op de voorgrond. Lightwave uit Frankrijk gaat al een tijdje mee (sinds 1985). Ook zij komen met een goed, maar onopvallend nummer. Hetzelfde geldt voor Tuu's "Silent Writing", wat wel aardig in elkaar zit, maar niet de aandacht weet te trekken. Het Duitse duo Troum behoeft ook weinig inleiding. Het nummer op deze CD bestaat uit diverse veldopnamen en verschillende instrumenten. Op de één of andere manier mist het toch iets speciaals, waardoor dit langste nummer op de CD interessanter had kunnen zijn en beter bij de algehele sfeer van het album zou passen. "Beneath the ice" door de Canadese multi-getalenteerde Aidan Baker is een erg plezierig, kalmerend nummer met een subtiele opbouw, dat echter geprofiteerd zou kunnen hebben van wat meer variatie. Netherworld is een project van de man achter Glacial Movements. "KRYOS" is ook een prima nummer, met wat goede geluiden, maar op dit punt werd de CD nogal langdradig. Het laatste nummer is "Cold Sun" van het Italiaanse project Oöphoi. Dit is een vrij kort, maar goed nummer dat me qua sfeer doet denken aan Svartsinn.

Al met al bevat deze compilatie zeker goede ambient, maar het is ook nogal lang. Hierdoor springen de eerste drie nummers er voor mij het meest uit, en hierna begint mijn aandacht wat af te zwakken. Ik denk dat dit komt door de aard van deze nummers en de lengte van het album. De eerste drie nummers passen het best bij mijn persoonlijke interpretatie van 'glacial' ambient en ik vind deze nummers dan ook het best geslaagd. Deze CD is waarschijnlijk te minimalistisch voor veel luisteraars en stelt ook de redelijk ervaren luisteraar -waaronder ik mijzelf reken- op de proef. Niettemin is deze compilatie erg interessant voor die-hard liefhebbers van een bijzonder kale en koude stijl van ambient.

O.S.