nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
B'eirth is druk bezig geweest. Ongeveer een jaar na de uitgave van Birch Book's debuutalbum, brengt hij nu zijn tweede uit. Degenen die het eerste album hebben gehoord, weten waarschijnlijk wat ze kunnen verwachten, net als de mensen die de live EP Tangles of the Vine hebben gekocht. Het lijkt erop dat Birch Book B'ee's uitlaatklep is voor singer/songwriter en americana gevoelens, en we worden hier niet teleurgesteld. "New Song", "Young Souls", "New Joy", ze zijn allemaal voorbeeldig voor deze nieuwe ontspannen sfeer. Dit geldt ook voor het nieuwe nummer "Whisper in the Pine", een van zijn beste nummers tot nu toe in deze country-achtige stijl.
Maar B'ee zit altijd vol verrassingen. Naar aanleiding van de mysterieuze intro "Birch Sap" had ik al kunnen verwachten dat er iets anders aan zat te komen. Tegen mijn verwachtingen in, komt hij met nummers als "Diaspora" en "Zephyr through Willows": duistere, mistige nummers die doen denken aan de sombere stijl van Marissa Nadler.
Zoals de tarotafbeeldingen van het Rad van Fortuin en de Dwaas al weergeven, is dit album geschreven in de geest van het rondzwerven. Het inpakken van je spullen, alles achter laten en een onbekende toekomst tegemoet gaan. Dit wordt krachtig uitgebeeld in "The Trip Goes On", dat eindigt in gemanipuleerde vervormde geluiden en een minuut lang bijna-stilte, alsof dit hele album een inleiding is op "The Carnival is Empty". Het zou goed kunnen, aangezien dit nummer alleen al het hele album de moeite waard zou maken. Net zoals in dat andere prachtige nummer, Dead Can Dance's "The Carnival Is Over", lijken kermissen zich het best te lenen voor liedjes als ze leeg, dood en verdwenen zijn (herinner je je Current 93's "The Carnival is Dead and Gone"?). Dit nummer is een adembenemend mooie, melancholische afsluiting van het thema van dit album. B'ee laat een geheel nieuwe kant van zichzelf zien en bewijst tegelijkertijd dat hij blijft groeien als artiest.
Dit is een briljant album en een van de hoogtepunten van dit jaar voor alle liefhebbers van folkmuziek in de brede zin. Dit is overduidelijk een must-have voor iedereen die van In Gowan Ring of Birch Book houdt. B'eirth is werkelijk een van de voornaamste barden van onze tijd.
O.S.
Maar B'ee zit altijd vol verrassingen. Naar aanleiding van de mysterieuze intro "Birch Sap" had ik al kunnen verwachten dat er iets anders aan zat te komen. Tegen mijn verwachtingen in, komt hij met nummers als "Diaspora" en "Zephyr through Willows": duistere, mistige nummers die doen denken aan de sombere stijl van Marissa Nadler.
Zoals de tarotafbeeldingen van het Rad van Fortuin en de Dwaas al weergeven, is dit album geschreven in de geest van het rondzwerven. Het inpakken van je spullen, alles achter laten en een onbekende toekomst tegemoet gaan. Dit wordt krachtig uitgebeeld in "The Trip Goes On", dat eindigt in gemanipuleerde vervormde geluiden en een minuut lang bijna-stilte, alsof dit hele album een inleiding is op "The Carnival is Empty". Het zou goed kunnen, aangezien dit nummer alleen al het hele album de moeite waard zou maken. Net zoals in dat andere prachtige nummer, Dead Can Dance's "The Carnival Is Over", lijken kermissen zich het best te lenen voor liedjes als ze leeg, dood en verdwenen zijn (herinner je je Current 93's "The Carnival is Dead and Gone"?). Dit nummer is een adembenemend mooie, melancholische afsluiting van het thema van dit album. B'ee laat een geheel nieuwe kant van zichzelf zien en bewijst tegelijkertijd dat hij blijft groeien als artiest.
Dit is een briljant album en een van de hoogtepunten van dit jaar voor alle liefhebbers van folkmuziek in de brede zin. Dit is overduidelijk een must-have voor iedereen die van In Gowan Ring of Birch Book houdt. B'eirth is werkelijk een van de voornaamste barden van onze tijd.
O.S.