nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Your Turn To Go It Alone is het nieuwe album van het in 1993 opgerichte Agitated Radio Pilot. Het is uitgebracht in twee 3" CDR's in een paarse kartonnen omslag met een klein los papiertje waarop de tracklist staat. De man achter Agitated Radio Pilot is de Ierse David Colohan en op dit album wordt hij begeleid door diverse gastmuzikanten.
Your Turn... zou kort omschreven kunnen worden als ingetogen, melancholische folk met ambient stukken. De teksten hebben verschillende onderwerpen, maar terugkerend thema is duidelijk het verlaten worden door een geliefde. Het album begint met een rustige intro met klarinet en piano en gaat vervolgens verder met het prachtige, sobere "Hold Back The Sea", waar Colohan’s heldere zang begeleid wordt door akoestische gitaar, die later wordt versterkt door orgel. "Get Well Soon" ademt dezelfde melancholische sfeer uit. Hierop volgt het wat vrolijker klinkende "Becky Came By" en het enige up-tempo nummer, "Fireplace Road". Het titelnummer is weer erg ingetogen met alleen zang, akoestische gitaar en trompet in de loop van het nummer. "Last Ride" is voor mij zeker een van de hoogtepunten van dit album, door de mooie fluitmelodie die het refrein begeleidt. "Emmet St. 2" is weer instrumentaal met alleen piano en fluit. De tweede CD begint met "We Can’t Last", een lang nummer dat rustig wordt ingeleid met gitaar en piano en uiteindelijk uitmondt in een trompetsolo met een helaas wat blikkerig klinkende percussie. Your Turn... sluit af met een ambient nummer waar alle gastmuzikanten meespelen. Dit nummer sluit mooi aan op de melancholische sfeer van de rest van het album en voert je mee naar verlaten landschappen.
Het sterkste punt van dit album is de heldere, natuurlijke manier van zingen van Colohan. Door zijn grote stembereik klinken alle nummers gevarieerd en dit heeft er dan ook sterk aan bijgedragen dat dit album mij geen moment verveelt. De nummers hebben allemaal een eigen karakter, maar sluiten toch perfect op elkaar aan. De productiekwaliteit is goed, de zang en alle instrumenten klinken en zijn mooi op elkaar afgestemd. Het is alleen jammer dat er niet meer aandacht is besteed aan de uitgave van de cd. Ik had het persoonlijk wel leuk gevonden als er songteksten bij zaten en meer artwork of wat informatie over Agitated Radio Pilot zelf. Al met al vind ik dit een van de sterkste releases die ik dit jaar heb gehoord en ik zal zeker uitkijken naar de volgende albums.
D.M.K.
Your Turn... zou kort omschreven kunnen worden als ingetogen, melancholische folk met ambient stukken. De teksten hebben verschillende onderwerpen, maar terugkerend thema is duidelijk het verlaten worden door een geliefde. Het album begint met een rustige intro met klarinet en piano en gaat vervolgens verder met het prachtige, sobere "Hold Back The Sea", waar Colohan’s heldere zang begeleid wordt door akoestische gitaar, die later wordt versterkt door orgel. "Get Well Soon" ademt dezelfde melancholische sfeer uit. Hierop volgt het wat vrolijker klinkende "Becky Came By" en het enige up-tempo nummer, "Fireplace Road". Het titelnummer is weer erg ingetogen met alleen zang, akoestische gitaar en trompet in de loop van het nummer. "Last Ride" is voor mij zeker een van de hoogtepunten van dit album, door de mooie fluitmelodie die het refrein begeleidt. "Emmet St. 2" is weer instrumentaal met alleen piano en fluit. De tweede CD begint met "We Can’t Last", een lang nummer dat rustig wordt ingeleid met gitaar en piano en uiteindelijk uitmondt in een trompetsolo met een helaas wat blikkerig klinkende percussie. Your Turn... sluit af met een ambient nummer waar alle gastmuzikanten meespelen. Dit nummer sluit mooi aan op de melancholische sfeer van de rest van het album en voert je mee naar verlaten landschappen.
Het sterkste punt van dit album is de heldere, natuurlijke manier van zingen van Colohan. Door zijn grote stembereik klinken alle nummers gevarieerd en dit heeft er dan ook sterk aan bijgedragen dat dit album mij geen moment verveelt. De nummers hebben allemaal een eigen karakter, maar sluiten toch perfect op elkaar aan. De productiekwaliteit is goed, de zang en alle instrumenten klinken en zijn mooi op elkaar afgestemd. Het is alleen jammer dat er niet meer aandacht is besteed aan de uitgave van de cd. Ik had het persoonlijk wel leuk gevonden als er songteksten bij zaten en meer artwork of wat informatie over Agitated Radio Pilot zelf. Al met al vind ik dit een van de sterkste releases die ik dit jaar heb gehoord en ik zal zeker uitkijken naar de volgende albums.
D.M.K.