The Days And Hills Grown Old is het nieuwste album van Agitated Radio Pilot. Aangezien hun vorige album Your Turn To Go It Alone me zo omvergeblazen had, had ik van dit album behoorlijk hoge verwachtingen. Ik moet zeggen dat die niet geheel zijn uitgekomen, ook al is dit zeker geen slecht album.

Het eerste dat opvalt is de sfeer, die echt heel anders is dan op Your Turn.... Dit album is veel minimalistischer en nóg melancholischer dan het vorige album, ook is de ambient veel meer naar de voorgrond getreden. Het album opent met het akoestische gitaarnummer "Saints Island", dat een serene, droeve sfeer uitstraalt, eigenlijk precies zoals het mistige, onder water gelopen weiland op de omslag van de cd. Hierna komt het vervreemdende nummer "How You'll Fall". Het nummer is een duet tussen man en vrouw met een ouderwetse, jazzy zanglijn en een dissonante gitaarbegeleiding. "Floodplains" is een a capella nummer gezongen door een hoge ijle vrouwenstem. Volgens mij zingt deze vrouw ook bij The Magickal Folk of the Faraway Tree. Op zich mooi en zuiver, alleen hou ik absoluut niet van haar stemgeluid, maar dat is meer een kwestie van smaak. "The Liminal Hills" is weer een nummer dat doet denken aan de liedjes van Your Turn... en vormt voor mij ook het hoogtepunt van deze CD. Hierop worden David's aparte manier van gitaarspelen en zijn mooie stem gecombineerd in een prachtig, melancholiek nummer. Hierna komt het langste nummer "And If I Remained By The Outermost Sea". Het nummer heeft een prachtig, sereen begin en bouwt langzaam op met steeds meer instrumenten, totdat er zelfs een ritmesectie en zang bijkomen. Door de percussie klinkt het allemaal heel ritualistisch en ook de zang, die hier duidelijk als instrument wordt gebruikt, werkt daar aan mee. Het lijkt ook wel of dat het nummer op een bepaalde manier steeds surrealistischer en vreemder wordt en blijft om die reden ook de hele 20 minuten interessant. Het laatste nummer is een zeer mooi ingetogen nummer met akoestische gitaar en weer dezelfde ijle zang als op het derde nummer, wat ik persoonlijk wel een minpuntje vond.

Op deze cd staan hele goede nummers, zoals het openingsnummer, "The Liminal Hills" en "And If I Remained...", maar de andere nummers vond ik tegenvallen, met name door de vrouwenstem die mij persoonlijk totaal niet aanspreekt. Ook vind ik dat de minimalistische sfeer van dit album beter tot zijn recht zou zijn gekomen, als David Colohan wat vaker zijn prachtige stem had laten horen. Toch is dit wel een geslaagde cd, zeker als je geen problemen hebt met ijle vrouwenzang.

D.M.K.