nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
A Drifting Population is oorspronkelijk in 2004 uitgebracht met een andere cover en heruitgebracht in een gelimiteerde oplage van 30 stuks eind 2006. Een goede beslissing, omdat dit kleine juweeltje het verdient om weer onder de aandacht gebracht te worden.
Dit zijn elf instrumentele nummers geïnspireerd op David Colohan's reizen door Australië in 2000. Zoals Dave al in het boekje schrijft, zijn de nummers bedoelt om het gevoel weer te geven van een reizend bestaan, deel uit te maken van 'a drifting population'. Het resultaat is een goede selectie aan stemmige lo-fi nummers, gespeeld op elektrische gitaar en opgenomen op een four-track recorder. De geluidskwaliteit is matig, met een scherpe ruis die over alle nummers heen ligt, maar het leidt voor mij niet af van de eerlijke kwaliteit van deze kleine composities. Alle nummers weten dat unieke, melancholische gevoel te vatten waar ik het over had en mentale beelden van de dingen die David muzikaal beschrijft zijn nooit ver weg. Behalve deze unieke, wat nostalgische kwaliteit, zijn er enkele nummers die bijzonder mooie melodieën hebben. "You are further away from me now than ever before" is zo'n nummer, erg lief en droevig. "Under the southern cross" heeft een enigszins donkere inslag en "The Pornography / Pet Store, Young" heeft ook een prachtige, melancholische melodie. Het tiende nummer "The ebb & flow of distant moonlit grass" is een uitgebreid ambient nummer dat de nachtelijke beelden van deze lange reis oproept. Duister, dreigend en zeer goed. Het laatste nummer is een buitenbeentje, dat is opgenomen in Katoomba, direct van piano op een dicteerapparaat, wat zorgt voor de afschuwelijke geluidskwaliteit. Toch past het bij het thema. Vluchtige, gebroken muzikale beelden van een invloedrijke persoonlijke reis. Ik dank Dave voor het delen.
Als je productiekwaliteit hoog in het vaandel hebt staan, kan je dit album beter overslaan. Als je echter van lo-fi houdt, of van het rustige, melancholische geluid van Agitated Radio Pilot, is dit een echte aanrader.
O.S.
Dit zijn elf instrumentele nummers geïnspireerd op David Colohan's reizen door Australië in 2000. Zoals Dave al in het boekje schrijft, zijn de nummers bedoelt om het gevoel weer te geven van een reizend bestaan, deel uit te maken van 'a drifting population'. Het resultaat is een goede selectie aan stemmige lo-fi nummers, gespeeld op elektrische gitaar en opgenomen op een four-track recorder. De geluidskwaliteit is matig, met een scherpe ruis die over alle nummers heen ligt, maar het leidt voor mij niet af van de eerlijke kwaliteit van deze kleine composities. Alle nummers weten dat unieke, melancholische gevoel te vatten waar ik het over had en mentale beelden van de dingen die David muzikaal beschrijft zijn nooit ver weg. Behalve deze unieke, wat nostalgische kwaliteit, zijn er enkele nummers die bijzonder mooie melodieën hebben. "You are further away from me now than ever before" is zo'n nummer, erg lief en droevig. "Under the southern cross" heeft een enigszins donkere inslag en "The Pornography / Pet Store, Young" heeft ook een prachtige, melancholische melodie. Het tiende nummer "The ebb & flow of distant moonlit grass" is een uitgebreid ambient nummer dat de nachtelijke beelden van deze lange reis oproept. Duister, dreigend en zeer goed. Het laatste nummer is een buitenbeentje, dat is opgenomen in Katoomba, direct van piano op een dicteerapparaat, wat zorgt voor de afschuwelijke geluidskwaliteit. Toch past het bij het thema. Vluchtige, gebroken muzikale beelden van een invloedrijke persoonlijke reis. Ik dank Dave voor het delen.
Als je productiekwaliteit hoog in het vaandel hebt staan, kan je dit album beter overslaan. Als je echter van lo-fi houdt, of van het rustige, melancholische geluid van Agitated Radio Pilot, is dit een echte aanrader.
O.S.