nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
Aranis is een Vlaams septet van klassieke muzikanten die samen zijn gekomen om innovatieve muziek te maken, op de grenzen van klassiek, folk en (post-)rock. Dit naamloze debuut werd in Vlaanderen in 2005 uitgebracht - zelfs met subsidie van de regering - en het is nu opgepikt door AntiClock voor een internationale release. Een goede keus voor dit eigenzinnige label, want ik denk dat ze hiermee een originele band te pakken hebben die breed zal aanspreken.
De composities op dit lange album zijn voornamelijk instrumentaal, waardoor alle instrumenten ruim voldoende tijd krijgen om zich van hun mooie kanten te laten zien. We horen piano, dwarsfluit, strijkers en accordeon, allen met gevoel en technische bekwaamheid gespeeld. Hier en daar is ook wat zang te horen, in een verzonnen taal; op "Yosu" is dit een vrouwelijk koortje, dat mij niet in het bijzonder aanspreekt, maar vooral vanwege de onoriginele melodie in dit nummer. "Zilezi" bevat daarentegen een mannenstem, erg gevariëerd qua intensiteit, net als het nummer zelf, dat erg kalme, dreigende stukken heeft, maar ook wildere en zwaardere gedeeltes. Dat geldt eigenlijk voor het hele album. Sommige nummers zijn rustig en subtiel, terwijl elders het gaspedaal soms flink wordt ingetrapt. Uit die laatste categorie is "Vuur" zeker mijn favoriet. Het wisselt snelle ritmische passages af met onheilspellende zachte tussenstukken, op een erg geslaagde manier. Een mooi voorbeeld van de dynamiek die bij deze band te vinden is.
Het is erg moeilijk om deze muziek met enige andere stijl te vergelijken, vanwege de unieke klank. Elementen uit vele verschillende soorten muziek worden zo vaardig aaneengeregen dat een vergelijking nutteloos is. Het nadeel daarvan vind ik persoonlijk dat het eindresultaat hierdoor enigszins klinisch aandoet, zodat het me niet erg diep kan raken. Niettemin hebben deze mensen een uitstekend en spannend album gemaakt dat zeker niet mag worden overgeslagen door liefhebbers van experimentele muziek, eigentijds klassiek en crossover-genres. Hopelijk volgt er snel een internationale uitgave van het al voltooide tweede album!
O.S.
De composities op dit lange album zijn voornamelijk instrumentaal, waardoor alle instrumenten ruim voldoende tijd krijgen om zich van hun mooie kanten te laten zien. We horen piano, dwarsfluit, strijkers en accordeon, allen met gevoel en technische bekwaamheid gespeeld. Hier en daar is ook wat zang te horen, in een verzonnen taal; op "Yosu" is dit een vrouwelijk koortje, dat mij niet in het bijzonder aanspreekt, maar vooral vanwege de onoriginele melodie in dit nummer. "Zilezi" bevat daarentegen een mannenstem, erg gevariëerd qua intensiteit, net als het nummer zelf, dat erg kalme, dreigende stukken heeft, maar ook wildere en zwaardere gedeeltes. Dat geldt eigenlijk voor het hele album. Sommige nummers zijn rustig en subtiel, terwijl elders het gaspedaal soms flink wordt ingetrapt. Uit die laatste categorie is "Vuur" zeker mijn favoriet. Het wisselt snelle ritmische passages af met onheilspellende zachte tussenstukken, op een erg geslaagde manier. Een mooi voorbeeld van de dynamiek die bij deze band te vinden is.
Het is erg moeilijk om deze muziek met enige andere stijl te vergelijken, vanwege de unieke klank. Elementen uit vele verschillende soorten muziek worden zo vaardig aaneengeregen dat een vergelijking nutteloos is. Het nadeel daarvan vind ik persoonlijk dat het eindresultaat hierdoor enigszins klinisch aandoet, zodat het me niet erg diep kan raken. Niettemin hebben deze mensen een uitstekend en spannend album gemaakt dat zeker niet mag worden overgeslagen door liefhebbers van experimentele muziek, eigentijds klassiek en crossover-genres. Hopelijk volgt er snel een internationale uitgave van het al voltooide tweede album!
O.S.