The Bitter Harvest was het debuutalbum van de Engelse folkzanger Andrew King, uitgebracht in 1998 op World Serpent, dat toen nog actief was. Op dit album was Andrew nog bezig zijn eigen presentatiestijl te vinden, en voor degenen die zijn recentere werk of optredens hebben gehoord zullen de nummers op dit album wat kaal en traditioneel klinken. Op de meerderheid van deze balladen horen we King dan ook zonder begeleiding zingen, of met een bescheiden drone-achtergrond. Zoals ik al zei zorgt dit voor vrij traditionele interpretaties van deze volksliederen. De zangstijl is ook anders, vaak wat zachter en minder episch dan Andrew's huidige stijl.

Het resultaat is dat het grootste deel van het album met name interessant is voor liefhebbers van traditionele folk. Als je van modernere experimenten houdt, of Andrew's meer recente krachtige post-industrial aanpak, dan is er hier minder naar je gading te vinden.

Dat wil niet zeggen dat dit geen leuk album is. Ik kan de relatief pure versies van deze balladen wel waarderen, omdat het je echt het verhaal in zuigt. De meeste zijn murder ballads van verschillende soorten; voorbeelden zijn "The Folkestone Murder" en "Lily White Hand", die respectievelijk verhalen van de brute moord van twee meisjes en een verleide jonge vrouw. Hier en daar vinden alvast een voorproefje van Andrew's latere stijl. De uitstekende "The House Carpenter" en "Maria Martin" bijvoorbeeld, beide ijzingwekkende verhalen, hebben wat prominentere accordeon-drone-loops, en John Murphy zorgt voor de percussie op het tweede van deze nummers. "The Taunton Wassail" is ook erg leuk, vanwege de blijdschap en energie die eruit spreekt.

Dus, hoewel dit misschien niet iets is voor iedere liefhebber van moderne experimentele of neofolk is dit zeker de moeite waard als je echt van Andrew's werk houdt, en vooral als je een zwak hebt voor authentieke folksongs.

O.S.