Interview met Pythagumus Marshall

29 Januari 2007 - door O.S.

Pythagumus Marshall trad afgelopen jaar naar buiten in de scene met zijn kalme folkproject novemthree, en zijn label Little Somebody, waar hij onder andere The Joy of Nature en Arrowwood uitbrengt. Wat volgt is het resultaat van een gesprek on-line.

O.S.: Zou je jezelf willen voorstellen aan onze lezers? Hoe is novemthree begonnen en waar gaat dit project over?

Pythagumus: Hallo, ik ben Pythagumus. Novemthree is begonnen na een lange pauze met het maken van muziek. Novemthree is begonnen in de herfst van '04. Op een dag werd ik gewoon wakker en pakte mijn stoffige gitaar op en begon te tokkelen...
Dit project is de beste manier tot nu toe waarop ik me werkelijk kan uitdrukken. De muziek reflecteert wat zich binnen in me afspeelt: fysiek, psychisch, emotioneel, etc... Mijn liefde voor bomen en kleine rondscharrelende diertjes, samen met mijn passie voor de organisch klinkende zijde van folkmuziek is zeer inspirerend...


Wanneer ben je begonnen met muziek maken voordat je dit project had?

Mijn hemel, ergens rond '92 of zo...
Mijn vriend Timothy McDaniel en ik begonnen een groep genaamd fIsH NiPpLe ChiPs, geïnspireerd door kennissen The Mountain Goats, Refrigerator, en Sebadoh, en de Sun City Girls...
We probeerden om naar de wat meer dubbelzinnige, krankzinnige kant van de groep te gaan...

Wat was er zo krankzinnig aan wat jullie deden?

Oh, proberen om zo aandachttrekkerig en vergezocht mogelijk te zijn. We droomden ervan om op te treden met luiers aan, en met blote voeten op picknicktafels te tapdansen... Dat soort dingen.

Welke artiesten hebben je geïnspireerd op weg naar waar je nu bent?

Dan moet ik ten eerste zeggen: In Gowan Ring! ...natuurlijk. Chelsea Robb (Arrowwood) had ergens in '99 een bandje voor me opgenomen met twee nummers van In Gowan Ring, en ik werd hevig verliefd op die sound...
Andere inspiratiebronnen zijn mensen als Nick Castro, Espers, um... Six Organs of Admittance, Xenis Emputae Travelling Band, enz...
Ik kan ook erg genieten van nieuwe vrienden die ik onderweg gemaakt heb, zoals The Owl Service en Rebsie Fairholm, Kim Larsen / Of the Wand and the Moon, Green Mistletoe, The Joy of Nature, Cloud Temple, The Boy Who Spoke Clouds, um...

Wanneer besloot je om je eigen label, Little Somebody, te beginnen en waarom?

Oh jee. Ik ben afgelopen juni met LSR begonnen... Een tijd daarvoor was een vriend van me (Josh Lovejoy) een label begonnen om lokale muziek uit te brengen, waaronder Arrowwood. Hij had me gevraagd om mee te doen, hem te helpen met Circumstantial... De eerste Arrowwood werd geboren uit die activiteiten...
Om de een of andere reden besloten we om uit elkaar te gaan. We waren het niet helemaal eens over de muzikale richting... We zijn nog steeds goede vrienden, trouwens...
Hoe dan ook, ik ben het label begonnen om een soort familie te stichten. Een familie die uit vriendelijke mensen bestaat die los van elkaar, maar ook samen, muziek maken.

Dus wie waren er betrokken bij die familie, en welke rol speelde novemthree in het geheel? Heb je met anderen samengewerkt voor novemthree?

Wel... Om te beginnen waren Chelsea, Josh en ik betrokken bij de familie. Hier moet ik even een stukje terug... Novemthree is mijn project, maar met de hulp van Chelsea en Josh, samen met mijn oude vriend Kelly Wise. We kwamen allemaal samen om als novemthree het voorprogramma van In Gowan Ring te verzorgen in de herfst van 2005. Later dat jaar had Chelsea genoeg muziek om een CD uit te brengen. Ze vroeg mijn hulp (of ik drong er op aan - weet ik niet meer), aangezien ik zelf al twee plaatjes had uitgebracht. Circumstantial was geboren...
Rond deze tijd hadden Josh en ik (los van elkaar) Cloud Temple ontdekt, en we stuurden hem allebei een briefje, waarin we hem (Johnny Miller) vroegen of hij iets op ons label wou uitbrengen. Hij stemde toe, en kort daarna had Circumstantial het leven gelaten.
Om er een verhaal van te maken in plaats van een gedicht, er zijn anderen geadopteerd door de familie: The Joy of Nature (Luís Couto) van de Azoren, Green Mistletoe (Brian Waters) uit de staat New York, A.Lixivia (Alexandre Huard) uit Canada, en anderen...

Hoe ben je in contact gekomen met de nieuwe artiesten van Little Somebody?

Oh, vooral via MySpace (sshht!)... Eigenlijk is die vriendenplek heel erg goed voor me geweest voor het laten horen van mijn muziek. Toen ik de pagina begon, verwachtte ik niet veel. Maar het laatste jaar ofzo is het echt gaan rollen... Sommige artiesten hebben contact met mij opgenomen om te vragen of ik iets van ze wou uitbrengen, maar meestal ben ik het die de eerste stap zet... Ik ben een flirt.
De mensen die ik op MySpace heb ontmoet zijn superaardig, en bieden veel steun... Ze zijn warm en omhelzerig... omhelsig... omhelzigend...

Is er een actieve lokale scene in de staat Washington? Wat voor soort dingen worden er georganiseerd?

Nee, en niets... Er is voor zover ik weet niet echt een folkscene hier in Washington, en dat is jammer. Ik heb een paar optredens met Chelsea gedaan, en we werden wel goed ontvangen, maar we waren praktisch alleen...
Europa begint er steeds aanlokkelijker uit te zien.

Dus, nu zal ik jou eens wat vragen... Hoe ben je het mooie Evening of Light begonnen?

Ah, een onverwachte wending! Daar hou ik van.
Wel, mijn vriendin en ik vonden dat we een plaats moesten hebben om onze muzikale voorkeuren te uiten, en tegelijkertijd de artiesten te steunen. Nederland had zeker wat leuke webstekken en activiteiten die op de duistere zijde van folk en electronica gericht waren, maar de laatste tijd ging het een beetje achteruit.
We vonden dat het wel tijd was om te proberen de boel wat nieuw leven in te blazen. Tot nu toe hebben we een erg warme ontvangst gehad van artiesten en labels, dus we zijn erg tevreden. Zowel het lezerspubliek als de staf blijven groeien, dus het ziet er goed uit. Hopelijk krijgen we het nog voor elkaar om dit jaar een activiteit te organiseren.
Dit is wel weer genoeg reclame, terug naar jou!

Vraag maar raak!

Wat steekt er achter 'A Woodland Fable'? De titels vertellen flarden van een verhaal, maar er zijn geen teksten.

Juist!
Het was geïnspireerd door een vriend (Ash) die mijn nummer "all of the little forest animals shed their winter coats, gather together, feast and dance for the spring equinox" erg verlichtend vond. Toen vroeg hij me of ik mezelf wilde uitsmeren over de andere kant van een bandje met hem (Mechta) voor zijn label Hand Panther. Ik besloot dus om door te gaan met het thema en een klein instrumenteel bosfabeltje te creëren.

Het thema van de fabel is wat duisterder dan het nummer dat je net noemde. Waarom besloot je deze keer een duisterder kant van het verhaal te verkennen?

Nou, de diertjes waren eerst nog wel gelukkig... hehe.
Ik had het in een periode van zes dagen opgenomen, donkere dagen. Donkere, donkere dagen. Nee hoor, maar het was wel een drukke tijd. Dat had te maken met deadlines en dergelijken... niet erg interessant. Het was dus echt ontspannend voor me om weg te sluipen om iets op te nemen op dat moment. Het was ook een nieuw begin voor novemthree.

Het nummer "Gedwolmann" (Oudengels voor 'ketter') drukt enkele unieke gedachten uit over natuur, schoonheid en rationaliteit. Hoe zou je je relatie met de natuur omschrijven?

Oh wow. Ik voel me erg verbonden met de natuur. Ik zou niet durven zeggen dat mijn natuurlijke filosofie dichter bij de natuur staat dan de 'spirituele' verbinding van anderen, maar voor mij werkt het. Het komt er op neer dat ik vind dat de schoonheid van de natuur ligt in haar schijnbaar willekeurige wetten. Dat geldt voor het hele universum. We weten nu dat het offeren van onze favoriete koe geen invloed heeft op de volgende oogst. Niettemin vind ik de geschiedenis van deze rituelen erg interessant!
Ik noem mezelf een ketter omdat ik vind dat we ons niet schuldig hoeven te voelen om mens te zijn. The grote westerse religieuze familie (Ik ga niet zeggen welke, hehe) gedijt erop om ons te leren dat mensen zich moeten schamen voor liefde, het najagen van geluk, en "vleselijke dingen"...

'of my mother's weary wanderings' is opgedragen aan twee vrouwen. Hoe hebben deze je leven en deze plaat beïnvloed?

Oef! Nou, deze vrouwen zijn mijn moeder en mijn vrouw. Mijn dochter nu ook, trouwens! Mijn moeder verscheen in mijn leven toen ik 9 was. Ze nam mijn broer en mij mee naar Griekenland, waar ik drie jaar heb gewoond. In die tijd had ze me geleerd om altijd om andere mensen hun gevoelens te denken, voordat ik wat zei - of anders! Haar geloof veranderde vaak, van Wicca tot Joods, ik wist nooit welke het nu weer was...
De andere vrouw is mijn levensgezel Jaimie. We hebben elkaar bijna negen jaar geleden ontmoet, en we hebben in oktober samen een kind gekregen. Daar komt de naam van Little Somebody Records ook vandaan. Toen onze dochter nog in de baarmoeder zweefde, voordat we haar geslacht wisten, noemden we haar onze "little somebody". Dat was beter dan haar "het" te noemen...
Mijn moeder is (metaforisch) ergens aan het dolen. Ik heb gezocht en gezocht, en ben zelfs gaan liften om haar te vinden, maar nu geloof ik wat ze als laatste tegen me zei: dat ik haar nooit meer zou zien. Dit album is een soort verwerking van de de vrouw die mijn moeder is, en een manier om die huid af te werpen en opnieuw te leven... Als dat ergens op slaat.

Natuurlijk!

Mijn vrouw is de meest nabije persoon in mijn leven - samen met mijn dochter Hazel. Ze zijn prachtig!

Nou, bedankt voor een erg fijn gesprek! Heb je nog wat speciale afscheidswoorden, eventueel over je muzikale projecten of toekomstplannen?

Bedankt voor je interesse in wat ik doe!
Uh... er zijn heel wat nieuwe projecten die ik in de kruiwagen heb geladen, van het label tot novemthree. Sommigen zijn geheim, anderen zullen zichzelf in de toekomst openbaren...

Bedankt, dan! Vaarwel, en hier is een dronk whiskey, op jou!

Van hetzelfde!

Verwante artikelen:

• recensie: Arrowwood (7/10) / novemthree (7,5/10)
• recensie: Cloud Temple - Funeral Dirge Ov Thee Crowe King (7,5/10)
• recensie: novemthree - Fog & Leaves (7/10)
• recensie: novemthree - Of my Mother's Weary Wanderings (8/10)
• recensie: The Joy of Nature / novemthree - Auguries Of Innocence (7,5/10) / Meandering In Streams Of Reflection (8/10)
• recensie: The Joy Of Nature - The Shepherd's Tea at 7 (8/10)