nederlands
englishAlle inhoud is © 2006-2009, Evening of Light.
In 2004 verscheen Erde, het tweede full-length album van Forseti, het neo-folk-project van Andreas Ritter, en tevens het album waarop zijn volle potentieel voor het eerst écht gerealiseerd werd. De stijlvol uitgevoerde verpakking, bestaande uit een kartonnen net-geen-digipak boekvormig doosje, in grijstinten uitgevoerd, en en boekje waarin verschillende natuurfoto's in zwart-wit opgenomen zijn, geven ons al een redelijk idee van wat ons te wachten staat: melancholische, door de natuur beïnvloede, folky romantiek.
Op dit album roept Ritter bovendien hulp in van enige bekende namen uit de neo-folk wereld, zoals Ian Read van Fire & Ice, Kim Larsen van Of The Wand & The Moon, B'Eirth van In Gowan Ring en Uwe Nolte van Orplid. Hiernaast valt er ook een aantal minder bekende gastmuzikanten op dit album te horen, die onder andere dwarsfluiten en strijkinstrumenten aan de instrumentatie toevoegen.
En inderdaad: muzikaal gezien bevat dit album weer veel van de romantische, melodieuze klanken die we al van Forseti gewend waren. Met de opener "Korn" zit de stemming er al meteen goed in: een vrij eenvoudig en voor Forseti-begrippen upbeat nummer met pakkende melodieën en ritmes. Op dit nummer wordt het bovendien direct duidelijk, dat er een verbetering in Ritters stem heeft plaatsgevonden: hij klinkt hier zelfverzekerder, sterker, en zuiverder dan op zijn eerdere materiaal. Het tweede nummer, "Eismahd", was eerder te horen op Sonne Hagal's album Helfahrt: de versie van Forseti is goed vergelijkbaar, maar klinkt nét iets voller dan het origineel. Andere hoogtepunten op dit album zijn onder andere het door Ian Read gezongene "Empfindsamkeit", een vrij eenvoudig nummer met veel nadruk op vooral de zang, en het melancholische en droevige "Sterne", dat Ritter samen met Kim Larsen heeft geschreven. Het slotnummer, "Das Abendland" heeft een dromerige en rustgevende klank; op het einde van dat nummer valt een koor te horen dat doet denken aan het latere werk van Empyrium. Over het geheel genomen kun je zeggen dat het begin van Erde iets actiever, iets meer upbeat is, met nummers als "Korn", "Lichterflug" of "Erdennacht" terwijl er aan het eind van het album meer rustigere, ingetogenere nummers gevonden kunnen worden.
Onder meer door de verscheidenheid aan melodieën en ideeën die op Erde gebruikt is, klinkt Erde voller en rijper dan het eerdere materiaal van Forseti. Ook verbeteringen op het gebied van de productie en de zang dragen bij aan deze impressie.
Waarschijnlijk zal Erde de critici van de muziek van Forseti, die vinden dat het allemaal net iets gelikt, melodieus, en toegankelijk is, desondanks niet overtuigen. Of dat allemaal veel uitmaakt, is echter een tweede: op dit album kun je Andreas Ritter datgene horen doen waar zowel zijn talent als zijn passie ligt. En op dát gebied is hij op Erde de perfectie zo dicht genaderd, dat het een eclipsrecensie van dit album zeker waarborgt.
Joost
D.M.K.
Op dit album roept Ritter bovendien hulp in van enige bekende namen uit de neo-folk wereld, zoals Ian Read van Fire & Ice, Kim Larsen van Of The Wand & The Moon, B'Eirth van In Gowan Ring en Uwe Nolte van Orplid. Hiernaast valt er ook een aantal minder bekende gastmuzikanten op dit album te horen, die onder andere dwarsfluiten en strijkinstrumenten aan de instrumentatie toevoegen.
En inderdaad: muzikaal gezien bevat dit album weer veel van de romantische, melodieuze klanken die we al van Forseti gewend waren. Met de opener "Korn" zit de stemming er al meteen goed in: een vrij eenvoudig en voor Forseti-begrippen upbeat nummer met pakkende melodieën en ritmes. Op dit nummer wordt het bovendien direct duidelijk, dat er een verbetering in Ritters stem heeft plaatsgevonden: hij klinkt hier zelfverzekerder, sterker, en zuiverder dan op zijn eerdere materiaal. Het tweede nummer, "Eismahd", was eerder te horen op Sonne Hagal's album Helfahrt: de versie van Forseti is goed vergelijkbaar, maar klinkt nét iets voller dan het origineel. Andere hoogtepunten op dit album zijn onder andere het door Ian Read gezongene "Empfindsamkeit", een vrij eenvoudig nummer met veel nadruk op vooral de zang, en het melancholische en droevige "Sterne", dat Ritter samen met Kim Larsen heeft geschreven. Het slotnummer, "Das Abendland" heeft een dromerige en rustgevende klank; op het einde van dat nummer valt een koor te horen dat doet denken aan het latere werk van Empyrium. Over het geheel genomen kun je zeggen dat het begin van Erde iets actiever, iets meer upbeat is, met nummers als "Korn", "Lichterflug" of "Erdennacht" terwijl er aan het eind van het album meer rustigere, ingetogenere nummers gevonden kunnen worden.
Onder meer door de verscheidenheid aan melodieën en ideeën die op Erde gebruikt is, klinkt Erde voller en rijper dan het eerdere materiaal van Forseti. Ook verbeteringen op het gebied van de productie en de zang dragen bij aan deze impressie.
Waarschijnlijk zal Erde de critici van de muziek van Forseti, die vinden dat het allemaal net iets gelikt, melodieus, en toegankelijk is, desondanks niet overtuigen. Of dat allemaal veel uitmaakt, is echter een tweede: op dit album kun je Andreas Ritter datgene horen doen waar zowel zijn talent als zijn passie ligt. En op dát gebied is hij op Erde de perfectie zo dicht genaderd, dat het een eclipsrecensie van dit album zeker waarborgt.
Joost
D.M.K.