In Gowan Ring, Sieben, Faun

12 Oktober 2007, Tivoli De Helling, Utrecht
door O.S. & D.M.K.

Alle foto's door O.S. & Joost / Evening of Light

We keken al lange tijd uit naar het optreden dit najaar van In Gowan Ring en Sieben, twee bands die hun sporen zo onderhand wel hebben verdiend in de alternatieve folk. Met Faun waren we minder bekend, en het was dan ook een lichte teleurstelling toen we uitvonden dat de eerdergenoemde bands het voorprogramma zouden verzorgen, terwijl zij naar onze mening toch hoogst originele en goede muzikanten zijn -en internationaal gezien ook zeker niet onbekend. De "Pagan Folk Night" vond plaats in Tivoli de Helling, een prima zaal op loopafstand van het centrum die genoeg ruimte bood aan alle aanwezigen.

In Gowan Ring had de eer om de avond te openen, en we werden niet teleurgesteld! B'eirth werd ondersteund door een aantal muzikanten van Faun, die onder andere harmonium, fluit, harp, achtergrondzang en percussie verzorgden, terwijl B'ee natuurlijk zong, harmonica speelde en op zijn nieuwe, door hem zelf gemaakte peervormige gitaar speelde. Een mooie aanvulling die ervoor zorgde dat de nummers net zo rijk klonken als op de studio-albums. In Gowan Ring opende met "Cipher's String on the Tree in the Dream of the Queen", een lang nummer dat echter nergens saai is, zeker niet wanneer het live zo overtuigend wordt gebracht met aandacht voor detail. Ook het korte "Dandelion Wine" profiteerde gigantisch van de extra muzikanten, waardoor het een vol geluid kreeg dat op de albumversies niet altijd gerealiseerd wordt. "Morning's Waking Dream" is blijkbaar een favoriet livenummer van B'ee, en doet het ook altijd goed. "Hazel Steps" was een aangename verrassing, en dit subtiele, dromerige dansnummer werd met veel overtuiging gebracht. Desondanks gingen de voetjes niet echt van de vloer, misschien omdat het grootste deel van het publiek zonder meer ritmisch geweld niet wist hoe te dansen? De afsluiter was het nog dansbaardere "Song of Pan", een bewerkte cover van Changes, waar B'ee wederom laat zien een echte veteraan te zijn op de gitaar. Ook hier bleef het publiek echter nochal bedeesd; blijkbaar was In Gowan Ring te onbekend of te rustig om anderen te overtuigen? Wij vonden het in ieder geval geweldig, en het is jammer dat het na deze vijf nummers alweer was afgelopen.

Na een korte pauze was het tijd voor Sieben. Matt Howden trad alleen op, zoals wel vaker, waarbij met behulp van viool en loop-pedaal een echte eenmandsband vormt. Door het opbouwen van ritmische en melodische loops op de viool ontstaan stap voor stap volle nummers, waar dan zijn geweldige stem overheen komt. Het concert begon met "Love Must Wax Cold", het tweede nummer van High Broad Field. Hiernaa volgde "Peterson's Seat", een van de wat oudere nummers van Sieben. Maar, zoals aangekondigd was dit ook de presentatie van Matt's nieuwste album, Desire Rites. Twee nieuwe nummers ("Rite of Amends" en "Desire Rite") werden ten gehore gebracht, en stelden zeker niet teleur. Maar, ook bij Sieben werd de hulp ingeroepen van de muzikanten van Faun. Tijdens afsluiter "Ogham the Sun" stond het podium weer vol, en het resultaat was uitstekend: een erg rijk geluid zorgde voor een uitzonderlijk mooie versie van dit toch al sterke nummer. Al met al weet Matt Howden zowel met als zonder begeleiding sterk te overtuigen.

De headliner van de avond was Faun, voor het grootste deel van het publiek blijkbaar ook de favoriet. De band speelt een populaire vorm van middeleeuws-geïnspireerde muziek op traditionele instrumenten als draailier, harp, fluit, enz. Ook de percussie was goed, met verschillende soorten trommels en aanverwanten. Daarnaast werd de zang verzorgd door de twee dames in de band. We waren helaas niet geheel onder de indruk van deze band. Ergens kregen we het idee dat Faun zich niet geheel weet te onderscheiden van andere bands uit deze typisch Duitse hoek van middeleeuwse muziek, en hoewel deze stijl ongekend populair is bij het jonge gothic/fantasy-publiek, viel het bij ons minder in de smaak. Voor ons een sterke goedmaker was echter het feit dat Matt Howden nog even terug het podium opkwam om met de gehele band het briljante "Love's Promise" te spelen.

Hoe dan ook, er was een duidelijke publieksscheiding voelbaar deze avond. De eerste twee concerten waren met name interessant voor mensen uit de alternatieve (neo)folk hoek, terwijl deze mensen weer minder zaten de wachten op Faun, en vice versa. Hier en daar betekende dat ook dat je bij de eerste concerten kon belanden tussen mensen die de hele tijd op de muziek zaten af te geven, wat erg irritant was. Dit was naar ons idee ook enigszins een misser in de programmering of toursamenstelling, ook al ondersteunden de bands elkaar allemaal wel heel leuk en voegden de leden van Faun echt iets toe aan de optredens van Matt en B'ee. Gelukkig moeten er enkelen zijn geweest, zoals ons medestaflid Joost, die voor alle drie de bands warmliepen. Voor die mensen moet deze avond dan toch wel helemaal geslaagd zijn geweest, want het waren drie uitstekende optredens.

Of bekijk alle foto's op Flickr: hier.

Verwante artikelen:

• artikeloverzicht: Matt Howden & Sieben
• oeuvreoverzicht: B'eirth (In Gowan Ring, Birch Book)